Konwencja Landy

Najpierw układ. Standardowe wymaganie to 5-4 w kolorach starszych. Wielu graczy licytuje też 2♣ z 4-4, gdy są przed partią, a ręka poza tym jest dobra, ale ręce 4-4 po partii lepiej spasować. Potrzebna siła zależy od założeń i od przedziału bez atu przeciwników. Przeciwko silnemu 1BA zwykłym punktem wyjścia jest około 10 PC, a mniej wystarczy z dobrym układem, w korzystnych założeniach albo na pozycji wznawiającej. Dużo silniejszej ręce może się bardziej opłacić kontra, jeśli wasza kontra jest karna.

• Liczy się jakość kolorów. ♠KDW74 ♥A1095 z 10 PC to wyraźna odzywka Landy. ♠97542 ♥W863 z kilkoma punktami w kolorach młodszych już nie.
• Unikaj Landy z mocnym kolorem młodszym i czwórkami w kolorach starszych. Z układem 4-4-5-0 partner wybierze kolor starszy, a ty często wylądujesz na ficie 4-3.
• Ręce 5-5 są idealne. Partner wchodzącego może swobodnie licytować z trzema kartami w którymkolwiek kolorze starszym.

Pierwszym zadaniem partnera wchodzącego jest wybór koloru starszego. Z wyraźną preferencją licytuje 2♥ lub 2♠ do gry. Z równą długością licytuje 2♦, które prosi wchodzącego o nazwanie dłuższego koloru starszego. Para ląduje wtedy na ficie 5-3, a nie 4-3. Z fitem i ręką inwitującą skacze na 3♥ lub 3♠, a z zainteresowaniem końcówką, ale bez wyraźnego kierunku, licytuje 2BA, prosząc wchodzącego o opis układu i siły.

Pary odpowiadają na 2BA na różne sposoby. Prosty zestaw z drzewa nie ma odzywki na rękę 5-4 z nadwyżką siły, więc uzgodnijcie ją z partnerem albo użyjcie pełniejszego schematu, takiego jak ten z książki Bridge Conventions in Depth Matta i Pam Granovetterów.

Partner wchodzącego może też spasować na 2♣ ze słabą ręką i długimi treflami, krótki w obu kolorach starszych. To jedyny sposób, żeby zagrać w trefle na wysokości dwóch. Rzadko jest to dobre, ale lepsze niż licytowanie koloru starszego z singlem.

Częste błędy

• Licytowanie 2♣ z treflami. 2♣ Landy nic nie mówi o treflach. Naturalne wejście treflowe po 1BA trzeba zalicytować na wysokości trzech albo wcale.
• Skok partnera wchodzącego ze słabą ręką. Skok na 3♥ lub 3♠ jest inwitujący. Sam fit i nic więcej to zwykłe 2♥ lub 2♠.
• Zgadywanie koloru starszego przy równej długości. Użyj 2♦ i pozwól wybrać wchodzącemu. Zły wybór daje fit 4-3, gdy był dostępny fit 5-3.
• Zapominanie, że przeciwnicy mogą skontrować 2♣. Jeśli odpowiadający kontruje, partner wchodzącego pasuje tylko z długimi treflami, żeby grać 2♣ z kontrą. W przeciwnym razie licytuje kolor starszy albo, zależnie od uzgodnień, rekontruje, żeby wchodzący wybrał.

Gdyby N miał zamiast tego trzy kiery i dwa piki, po prostu zalicytowałby 2♥. Pytanie 2♦ jest zarezerwowane dla rąk bez własnej preferencji.

Landy jest prosta, ale wykorzystuje tylko jedną odzywkę. Multi-Landy zostawia 2♣ na oba kolory starsze i daje znaczenie pozostałym odzywkom na wysokości dwóch. Wiele par turniejowych gra ją zamiast zwykłej Landy. Wersja z tabeli, w której kontra pokazuje czwórkę w kolorze starszym i dłuższy kolor młodszy, pochodzi od Kita Woolseya i często nazywa się konwencją Woolseya. Woolsey gra ją przeciwko silnemu 1BA, a wiele par przeciwko słabemu zostawia kontrę karną.

Inne pary łączą Landy z naturalnymi wejściami we wszystkich pozostałych sytuacjach albo zastępują ją pełniejszym systemem, takim jak cappelletti lub DONT. Po otwarciu w kolor młodszy oba kolory starsze pokazuje się cuebidem Michaelsa. Sama Landy jest na tyle prosta, że da się ją dodać do każdego systemu bez długiej dyskusji. Uzgodnić trzeba tylko, czy obowiązuje też na pozycji wznawiającej. Zwykle gra się ją na obu pozycjach.