Cuebidy w brydżu

Gdy partner wejdzie do licytacji, cuebid w kolorze otwierającego pokazuje poparcie w kolorze partnera i co najmniej siłę podniesienia inwitującego, mniej więcej od 10 PC. Zwykle nazywa się go cuebidem z poparciem (ang. unassuming cue bid).

Po (1♥) 1♠ (pas) partner wchodzącego ma trzy sposoby podniesienia. Podniesienie do 2♠ pokazuje trzy lub więcej pików i około 6-9 PC. Skok na 3♠ jest blokujący, zwykle cztery piki i słaba ręka, i ma odciąć stronę otwierającego. Cuebid 2♥ obejmuje każdą rękę z trzema lub więcej pikami i 10 PC lub więcej, zarówno inwitującą, jak i z siłą do dogranej. Tak gra większość par, bo cuebid pozwala, żeby podniesienie z przeskokiem było blokujące.

Minimalne wejście powtarza kolor na najniższej wysokości, jak tutaj N, a partner wchodzącego z samym podniesieniem inwitującym pasuje. Solidne wejście z nadwyżką licytuje końcówkę albo inwituje do niej nowym kolorem. Jeśli partner wchodzącego ma siłę na końcówkę, licytuje ją po minimalnym powtórzeniu koloru.

Strona otwierająca ma to samo narzędzie. Jeśli po 1♥ przeciwnik wejdzie 1♠, odpowiadający daje cuebid 2♠ z co najmniej trzema kierami i siłą podniesienia inwitującego, a bezpośrednie podniesienie do 2♥ zostaje dla słabych rąk. Wiele par gra wtedy także skok na 3♥ jako blokujący, choć niektóre zostawiają go jako naturalne podniesienie inwitujące, więc ustalcie, który wariant gracie.

Gdy partner da kontrę wywoławczą, cuebid w kolorze otwierającego jest jedyną silną, forsującą odzywką partnera kontrującego. Pokazuje dobrą rękę, zwykle 12 PC lub więcej, i mówi, że odpowiadający na kontrę nie wie jeszcze, gdzie grać. Para licytuje, dopóki nie uzgodni koloru, a niektóre pary grają go jako forsing do dogranej.

Cuebid pasuje do dwóch rodzajów rąk. Jedna ma dwa kolory czterokartowe, często oba starsze, i chce, żeby wybrał kontrujący. Druga ma dobrą piątkę i siłę na końcówkę, za dużą na przeskok, na który partner mógłby spasować. Niektóre pary dają cuebid już z 10 albo 11 PC, gdy ręka nie ma wyraźnego koloru do przeskoku. To rozsądne uzgodnienie, o ile para ma je wyraźnie ustalone.

Kontrujący odpowiada naturalnie, najpierw najtańszą czwórką w kolorze starszym. Kontrujący z minimum licytuje kolor na najniższej wysokości, a z nadwyżką może skoczyć. Jeśli kontrujący ma zatrzymanie w kolorze otwierającego i nie ma koloru starszego do pokazania, naturalną odpowiedzią jest 2BA.

Cuebid pytający o zatrzymanie (ang. Western cue bid) to cuebid w kolorze przeciwników na wysokości trzech, dany przez stronę z siłą na końcówkę i fitem, który prosi partnera o 3BA, jeśli ma zatrzymanie w tym kolorze. Zwykle pojawia się, gdy para znalazła fit w kolorze młodszym i chce wiedzieć, czy dziewięć lew w bez atu jest łatwiejsze niż jedenaście w kolorze młodszym.

Jedenaście lew jest z góry: sześć treflowych, ♥A i ♥K oraz trzy karowe po odblokowaniu ♦K, więc 3BA to łatwiejsza końcówka. Bez cuebidu S musiałby zgadywać. Gdyby N miał trzy blotki pik, 3BA w ciemno pozwoliłoby obrońcom od razu zgrać piki. Jest też druga korzyść. N pierwszy zalicytował 3BA, więc N rozgrywa, a wist pikowy gracza E idzie do K104, a nie przez niego.

Bez zatrzymania partner licytuje naturalnie, zwykle wracając do koloru młodszego. Niektóre pary pozwalają też partnerowi licytującego cuebid zalicytować 3BA z półzatrzymaniem, takim jak Dx albo Wxx, zakładając, że cuebidujący może mieć drugą połowę. Wiele par ustala również, że po podniesieniu koloru młodszego odzywka nowym kolorem, którego przeciwnicy nie licytowali, pokazuje w nim zatrzymanie i zostawia ocenę partnerowi.

Natychmiastowy cuebid w kolorze otwarcia, jak (1♥) 2♥, to dziś dla większości par cuebid Michaelsa, pokazujący 5-5 w dwóch kolorach. Po otwarciu w kolor młodszy pokazuje oba kolory starsze, a po otwarciu w kolor starszy drugi kolor starszy i kolor młodszy. Jego towarzyszem jest niezwykłe 2BA, skok na 2BA pokazujący dwa najniższe nielicytowane kolory. Oba poradniki opisują w pełni wymagania i odpowiedzi.

Zanim upowszechnił się Michaels, bezpośredni cuebid był silnym cuebidem, ręką z forsingiem do dogranej, podobną do silnego otwarcia 2♣. Kilka tradycyjnych par nadal tak go gra, ale prawie wszyscy zaczynają dziś takie ręce od kontry wywoławczej, a potem licytują ponownie. Po bloku bezpośredni cuebid wymaga osobnego uzgodnienia. Wiele par używa (2♠) 3♠ jako pytania o zatrzymanie pikowe z długim, solidnym kolorem młodszym.

Cuebid kontrolny to odzywka nowym kolorem po uzgodnieniu atutu, gdy strona pokazała już aspiracje szlemikowe, która pokazuje kontrolę w nazwanym kolorze. Kontrola pierwszej klasy to as albo renons. Kontrola drugiej klasy to król albo singiel.

Są dwa style. W stylu klasycznym pierwszy cuebid w kolorze pokazuje kontrolę pierwszej klasy, a króle i single pojawiają się później. W stylu włoskim, który stosuje większość współczesnych par, liczy się każda kontrola, pierwszej lub drugiej klasy, i para licytuje je po kolei. Styl włoski pokazuje więcej kontroli na niskiej wysokości, więc brakująca kontrola wychodzi na jaw szybciej.

Cuebidy licytuje się od dołu, najpierw najtańszy. Gracz, który pomija kolor, zaprzecza kontroli w nim. Powrót do koloru atutowego to odzywka do gry. Poniżej końcówki gracz z kontrolą zwykle ją pokazuje, nawet z minimum, bo strona może się jeszcze zatrzymać na wysokości czterech w kolorze atutowym. Gdy wiadomo już, że każdy kolor boczny jest kontrolowany, kapitan licytacji sprawdza wartości kluczowe blackwoodem albo Blackwoodem 1430 na pięć wartości.

Zmartwieniem gracza N są dwie blotki kier. Sam blackwood tego nie rozstrzygnie, bo odpowiedź z jedną wartością kluczową nie powie, czy to ♥A, czy ♠K. Dlatego N daje cuebid 4♣, żeby pokazać asa trefl i zaprosić do współpracy. Ręka S to minimalne podniesienie inwitujące, ale 4♥ nic nie kosztuje, bo jest wciąż poniżej 4♠, i przekazuje jedyną informację, której N potrzebuje. Pomijając 4♦, S zaprzecza też kontroli karowej, co dla N nie ma znaczenia, bo ma singlowego asa. Gdy każdy kolor jest pokryty, N pyta odzywką 4BA. Odpowiedź 5♥ pokazuje dwie wartości kluczowe bez damy atu, ♠K i ♥A, zarówno w odpowiedziach 1430, jak i 3014. N licytuje 6♠ i na tym kończy, bo druga lewa kierowa nadal jest przegrywająca, chyba że S ma też ♥K.

Krótkość pokazana wcześniej splinterem liczy się już jako kontrola, więc gracz, który dał splinter, nie licytuje cuebidu w tym kolorze ponownie.

Cuebid odpowiadającego z poparciem

Bezpośrednie 2♥ gracza S pokazałoby ten sam fit kierowy z 6-9 PC i N by spasował. Cuebid obiecuje 10 PC lub więcej, a naprzeciw tego sześciokartowy kolor N i dwa asy wystarczają na końcówkę.

Inwit szlemikowy, który kończy się na końcówce

Tutaj cuebid chroni parę przed złym szlemikiem. Obu rękom brakuje tylko jednej wartości kluczowej, ♦A, więc gracz używający blackwooda stwierdziłby brak jednej wartości kluczowej i zalicytował 6♥. Obrońcy wzięliby wtedy od razu ♦A i ♦K. Wracając na 4♥, S pominął 4♣ i 4♦, więc zaprzeczył kontroli karowej, a N z dwiema blotkami karo się zatrzymuje.

• Cuebid ze słabym podniesieniem. Cuebid z poparciem obiecuje co najmniej podniesienie inwitujące. Ręka z 7 PC i trzema atutami podnosi na wysokość dwóch.
• Pas na cuebid. Każdy cuebid z tego poradnika jest forsujący co najmniej na jedno okrążenie. Po kontrze wywoławczej cuebid forsuje do uzgodnienia koloru.
• Traktowanie cuebidu kontrolnego jako naturalnego. Po uzgodnieniu atutu nowy kolor poniżej końcówki to kontrola, a odpowiedzią jest kolejny cuebid albo powrót do koloru atutowego, nigdy podniesienie nowego koloru.
• Cuebid w kolorze, którego przeciwnicy nie licytowali. Nowy kolor przed uzgodnieniem atutu jest naturalny i tak odczyta go partner. Cuebid w licytacji dwustronnej wymaga koloru przeciwników, a cuebid kontrolny uzgodnionego atutu.
• Przypadkowe pominięcie koloru. Gracz, który licytuje 4♥ po 4♣, zaprzecza kontroli karowej. Jeśli ją masz, najpierw zalicytuj 4♦.

Uzgodnienia różnią się tu bardziej niż w większości konwencji, więc wpiszcie najważniejsze do karty konwencyjnej. To, które cuebidy gra wasza para, jest częścią systemu, a poradnik konwencje brydżowe pokazuje, gdzie leżą wśród pozostałych. Gdy przeciwnicy wejdą po waszym otwarciu, a odpowiadający nie ma fitu, który mógłby pokazać cuebidem z poparciem, zwykłym narzędziem jest kontra negatywna.