Podniesienia Bergena

Cztery atuty naprzeciw starszej piątki dają dziewięć, a to według prawa lew łącznych wystarczy, żeby od razu licytować na dziewięć lew. Jeśli kontrakt na wysokości trzech wpadnie, przeciwnicy prawdopodobnie mieli własny kontrakt częściowy do wygrania. Jeśli licytują dalej, są o wysokość wyżej, niż by chcieli.

Dlatego słabe podniesienie z czterema atutami skacze od razu na wysokość trzech w kolorze starszym. Ręka taka jak ♠D1074 ♥6 ♦W8752 ♣943 licytuje 3♠ po 1♠. Przeciwnicy muszą teraz szukać fitu na wysokości czterech, bez miejsca na wymianę informacji. Otwierający, który wie, że podniesienie jest słabe, pasuje, chyba że ma silną rękę.

Po 3♣ lub 3♦ otwierający zna fit i przedział siły, a decyzja jest zwykle prosta.

Po konstruktywnym 3♣ odzywka otwierającego 3♦ pyta, czy odpowiadający ma górę, czy dół przedziału 7-10. Odpowiadający licytuje trzy w kolorze starszym z minimum i cztery z maksimum. Wiele par gra zamiast tego 3♦ jako inwit kolorem, który pokazuje długość w karach, a odpowiadający ocenia wtedy rękę także po swoich karach, nie tylko po punktach. Po 1♠ otwierający ma więcej miejsca i, zależnie od uzgodnień, 3♥ może służyć jako drugi inwit do końcówki.

Gdyby S miał 7 lub 8 punktów, po 3♦ zalicytowałby 3♥, a para bezpiecznie zatrzymałaby się na wysokości trzech. Naprzeciw podniesienia inwitującego 10-12, czyli 3♦, N od razu przyjąłby inwit odzywką 4♥.

Odwrócone podniesienia Bergena (ang. reverse Bergen) zamieniają dwie sztuczne odzywki: 3♣ staje się podniesieniem inwitującym, a 3♦ konstruktywnym. Dodatkowe miejsce dostaje wtedy silniejsze podniesienie, bo po 3♣ otwierający ma jeszcze do dyspozycji 3♦ jako inwit do końcówki albo inwit szlemikowy poniżej trzech w kolorze starszym. Uzgodnij z partnerem, którą wersję gracie.

• Po wejściu przeciwnika podniesienia Bergena zwykle nie obowiązują. Cuebid w kolorze przeciwnika pokazuje podniesienie co najmniej inwitujące, a podniesienia z przeskokiem są blokujące. Po kontrze wywoławczej pary różnią się. Niektóre zachowują podniesienia Bergena, inne grają 2BA (Jordan) jako podniesienie co najmniej inwitujące, a podniesienia z przeskokiem jako blokujące.
• Po pasie odpowiadającego podniesienia Bergena zwykle nie obowiązują, a wiele par używa zamiast nich konwencji drury. Ręka po pasie nie może mieć siły do dogranej, więc uzgodnijcie, co znaczą jej skoki.
• Większość par grających podniesienia Bergena pokazuje podniesienie inwitujące 10-12 punktów z trzema atutami, licytując forsujące 1BA i potem skacząc na wysokość trzech w kolorze starszym.
• Przedziały punktowe różnią się między parami mniej więcej o punkt. Pierwotny schemat Bergena używał 6-10 punktów dla 3♣, 11-12 dla 3♦ i 0-5 dla skoku na wysokość trzech w kolorze starszym. Niektórzy nazywają podniesienie 3♣ podniesieniem mieszanym, bo jest silniejsze od bloku i słabsze od podniesienia inwitującego.
• Ponieważ podniesienia Bergena używają 3♣ i 3♦, przepadają naturalne przeskoki nowym kolorem w te kolory. Larry Cohen, dawny partner Bergena, nie poleca tej konwencji, częściowo z tego powodu.

• Odzywka Bergena z trzema atutami. Z trzema podnieś na wysokość dwóch albo, gdy ręka jest warta podniesienia inwitującego, zalicytuj najpierw 1BA.
• Traktowanie 1♠ - 3♠ jako podniesienia inwitującego. Ten skok jest blokujący, więc otwierający pasuje, chyba że ma silną rękę.
• Granie podniesień Bergena po wejściu przeciwnika. Większość par wtedy je wyłącza, a dobre podniesienie pokazuje cuebidem w kolorze wejścia. Po kontrze zależy to od waszych uzgodnień.
• Granie podniesień Bergena po otwarciu w kolorze młodszym. Obowiązują tylko po 1♥ i 1♠. Po kolorze młodszym zobacz odwrócone podniesienie koloru młodszego.