Inwit kolorem

Pojedyncze podniesienie pokazuje 6-10 punktów. Na końcówkę w kolorze starszym otwierający potrzebuje około 26 punktów na linii, więc inwit jest dla rąk, które dochodzą do końcówki tylko naprzeciw lepszej połowy tego przedziału. Policz punkty honorowe plus punkt za każdą kartę ponad cztery w kolorze albo policz lewy przegrywające.

Obie kolumny zwykle się zgadzają. Gdy się nie zgadzają, wielu graczy kieruje się liczbą lew przegrywających. Liczenie lew przegrywających przyjmuje, że pojedyncze podniesienie ma 9 lew przegrywających. Sześć naprzeciw dziewięciu daje 24 - 15 = 9 lew, czyli dokładnie przypadek inwitujący. Pięć lew przegrywających naprzeciw dziewięciu daje dziesięć lew, dość, żeby licytować końcówkę bez pytania. Ręka z siedmioma lewami przegrywającymi spodziewa się ośmiu lew i pasuje, bez względu na liczbę punktów.

Licytuj kolor boczny, w którym pomoc partnera jest najwięcej warta. To kolor z co najmniej trzema kartami i dwiema lub trzema lewami przegrywającymi, na przykład xxx, Wxx, Dxx, Kxx albo Axx, albo czwórka z jednym z tych honorów na czele. Król, dama albo krótkość partnera w tym kolorze zamieniają lewę przegrywającą w wygrywającą.

• Nie wybieraj silnego koloru. AKx albo ADx ma najwyżej jedną lewę przegrywającą. Pomoc partnera się tam marnuje, więc pytanie o ten kolor wprowadza go w błąd.
• Nie wybieraj dubla ani singla. Dubel ma najwyżej dwie lewy przegrywające, a singiel jedną, a krótkość partnera w tym kolorze tylko powieliłaby twoją.
• Dwa słabe kolory. Wybierz ten z większą liczbą lew przegrywających. Z xxx i Kxx pytaj o xxx.
• Dwa równe kolory. Licytuj tańszy. Zostawia to partnerowi najwięcej miejsca, także na kontrinwit.

Weź ♠AKW85 ♥K4 ♦AD6 ♣742 po 1♠ - 2♠. Piki są wystarczająco solidne, ♥K4 kosztuje najwyżej jedną lewę przegrywającą, a ♦AD6 ma jedną. Trefle to trzy pewne lewy przegrywające. Licytuj 3♣. Końcówka jest prawdopodobna, jeśli partner ma singla lub renons w treflach albo dwa honory treflowe. Kxx lub Axx partnera pomaga przy maksymalnym podniesieniu, a trzy małe trefle nie pomagają wcale.

Odpowiadający najpierw liczy lewy przegrywające w kolorze inwitu, potem patrzy na całą rękę. Licz tylko trzy pierwsze karty koloru. Przy trzech lub więcej kartach każdy as, król lub dama pokrywa jedną lewę przegrywającą. W dublu liczą się tylko as i król, singiel to jedna lewa przegrywająca, chyba że jest asem, a renons to zero. Krótkość się liczy, bo atuty odpowiadającego mogą przebić trzecią i czwartą kartę otwierającego w tym kolorze.

Dobre uzupełnienie przyjmuje inwit nawet z 6 punktami, bo tych kilka punktów jest we właściwym miejscu. Trzy lewy przegrywające w kolorze inwitu odrzucają go nawet z 9 punktami, bo otwierający właśnie powiedział, że kłopot jest tam, a twoje wartości są gdzie indziej. Niektórzy nauczyciele przywiązują większą wagę do siły. U Larry'ego Cohena odpowiadający przyjmuje każdy inwit z 9 lub 10 punktami i licytuje do gry z 6 lub 7, bez względu na karty w kolorze inwitu, a na kolor inwitu patrzy tylko z ręką pośrodku. Uzgodnij z partnerem, jak gracie. Wiersz z dwiema lewami przegrywającymi wymaga oceny. Wielu graczy przyjmuje inwit trochę na wyrost z Axx lub Kxx na dole przedziału, bo as albo król prawdopodobnie weźmie lewę. Mały dubel pomaga tylko wtedy, gdy odpowiadający ma atuty do przebijania. Czwarty atut jest plusem w każdym wierszu.

Odpowiedź nigdy nie oznacza pasu. Inwit jest forsujący na jedno okrążenie, więc wybór jest między kolorem starszym na wysokości trzech, końcówką i czasem kontrinwitem.

Kontrinwity

Gdy między kolorem inwitu a kolorem starszym na wysokości trzech jest miejsce, odpowiadający z ręką ze środkowego wiersza może zalicytować inny kolor, żeby pokazać tam wartości. To kontrinwit. Po 1♥ - 2♥ - 3♣ odzywka 3♦ odpowiadającego mówi: „w treflach nie jest najlepiej, ale coś mam w karach”. Ostateczną decyzję podejmuje otwierający, który wie, gdzie ręce do siebie pasują. Po 1♠ - 2♠ - 3♦ kontrinwitem jest 3♥. Po 1♥ - 2♥ - 3♦ albo 1♠ - 2♠ - 3♥ nie ma miejsca i odpowiadający po prostu wybiera.

Ta sama ręka otwierającego, dwóch różnych partnerów. N otwiera 1♠ z 15 punktami honorowymi i sześcioma lewami przegrywającymi, a S podnosi. Najsłabszy kolor N to kara, trzy małe, więc za każdym razem N licytuje 3♦.

Licząc same punkty, S zalicytowałby do gry z 7 w pierwszym rozdaniu i przyjąłby inwit z 8 w drugim, i za każdym razem by się pomylił.

Inwity kolorem są częste w parach grających standard amerykański. Po pojedynczym podniesieniu można inwitować także inaczej.

• Ponowne podniesienie. 1♠ - 2♠ - 3♠ to ogólny inwit, który prosi odpowiadającego o końcówkę z maksimum. Niektóre pary czytają je jako pytanie o jakość atutów, a w licytacji dwustronnej to tylko próba kupienia kontraktu.
• 2BA. W standardowych metodach inwituje do końcówki z ręką zrównoważoną i proponuje 3BA jako alternatywę. Po 1♠ - 2♠ pary grające dwa rodzaje inwitów (two-way game tries) używają go zamiast tego jako relaya.
• Inwity krótkością. Działają odwrotnie. Otwierający licytuje singla albo renons, a odpowiadający przyjmuje inwit, gdy ma naprzeciw niego mało zmarnowanych honorów. Niektóre pary łączą obie metody i do inwitów krótkością prowadzi u nich relay (2♠ przy kierach, 2BA przy pikach).
• Inwity długim kolorem. Starsza wersja, która obiecuje cztery lub więcej kart w kolorze inwitu, między innymi po to, żeby znaleźć drugi fit. Większość graczy woli dziś inwit kolorem z prośbą o uzupełnienie.
• Po podniesieniu inwitującym. Po 1♠ - 3♠ nowy kolor jest inwitem szlemikowym, bo otwierający, który chce tylko końcówki, po prostu licytuje 4♠. Zobacz splintery i cuebidy.
• W licytacji dwustronnej. Jeśli przeciwnicy podbiją licytację do wysokości trzech w twoim kolorze starszym, może nie być miejsca na inwit. Tę lukę wypełnia kontra maximal.

Te same inwity działają, gdy podniesiony zostaje kolor starszy odpowiadającego, jak w 1♦ - 1♠ - 2♠. Wtedy pyta odpowiadający.

• Inwit w najlepszym kolorze bocznym. Inwit pyta, gdzie potrzebujesz pomocy. Licytowanie AKx, bo to „prawdziwy” kolor, mówi partnerowi coś nieprawdziwego.
• Liczenie punktów zamiast koloru. Odpowiadający z 8 punktami i xxx w kolorze inwitu powinien zalicytować do gry. Odpowiadający z 6 punktami i singlem powinien przyjąć inwit.
• Pas na inwit. Nowy kolor otwierającego po podniesieniu jest forsujący. Odpowiadający musi zalicytować co najmniej kolor starszy na wysokości trzech.
• Inwit z ręką na końcówkę. Z 19 punktami albo pięcioma lewami przegrywającymi licytuj końcówkę. Każdy inwit podpowiada obrońcom wist.
• Zapominanie, że obrońcy słuchają. Odrzucony inwit wskazuje im słaby kolor otwierającego. To jeden z powodów, żeby licytować końcówkę od razu, gdy jest oczywista, i zostawiać inwity dla naprawdę granicznych rąk.