Druga odzywka odpowiadającego
Gdy odpowiadający licytuje po raz drugi, otwierający ma już za sobą dwie odzywki i opisał rękę z dokładnością do kilku punktów. Odpowiadający powiedział znacznie mniej, więc to on zostaje kapitanem licytacji, czyli graczem, który decyduje, jak wysoko para powinna licytować. Decyzja opiera się na punktach obu rąk razem, a zapada właśnie przy drugiej odzywce odpowiadającego.
Kto teraz decyduje?
Otwierający pokazał już siłę (minimum, rękę średnią lub silną) i układ, więc odpowiadający mniej więcej wie, co jest po drugiej stronie stołu. Otwierający wie o ręce odpowiadającego dużo mniej, dlatego wybór kontraktu należy do odpowiadającego, kapitana licytacji.
Praca kapitana zaczyna się od dodawania. Dodaj swoje punkty do przedziału, który pokazał otwierający, i spójrz na oba końce sumy. Mniej więcej 25 punktów w obu rękach zwykle wystarcza na końcówkę w kolorze starszym albo w bez atu. Jeśli nawet z górą przedziału brakuje do 25, zatrzymaj się nisko. Jeśli nawet dół przedziału wystarcza, licytuj końcówkę. Jeśli wszystko zależy od tego, czy otwierający ma górę, czy dół przedziału, zapytaj go inwitem.
Stop, inwit albo końcówka
Gdy wiesz już, czego z tych trzech chcesz, wybierz odzywkę, która to mówi. Każdy z trzech wyborów ma własne zapowiedzi.
- Żeby się zatrzymać, spasuj, gdy ostatnia odzywka otwierającego jest dobrym kontraktem, albo zalicytuj do gry na wysokości dwóch kolor, który już padł: wróć do pierwszego koloru otwierającego albo powtórz swoją szóstkę. Otwierający powinien spasować odzywkę do gry.
- Żeby zainwitować, podnieś 1BA otwierającego do 2BA, podnieś uzgodniony kolor na wysokość trzech albo skocz w swojej szóstce (1♦ - 1♥ - 1BA - 3♥). Otwierający z dołem przedziału pasuje, a z górą licytuje końcówkę.
- Żeby zagrać końcówkę, samodzielnie zalicytuj 3BA albo cztery w kolorze starszym. Otwierający powinien spasować, bo kontrakt wybrał odpowiadający.
Czasem masz punkty na końcówkę, ale jeszcze nie wiesz, w czym ją grać. Jeśli druga odzywka otwierającego była nowym kolorem, twój nowy kolor prosi go o dalszą licytację. Po rebidzie 1BA SAYC pozwala otwierającemu spasować nowy kolor niższy od twojego pierwszego. Później poznasz narzędzia stworzone do takich sytuacji: czwarty kolor forsujący, czyli odzywkę w jedynym kolorze, którego nikt jeszcze nie zalicytował, oraz New Minor Forcing (nowy kolor młodszy forsujący) po rebidzie 1BA.
Wybór między dwoma kolorami otwierającego
Gdy otwierający zalicytował dwa kolory, a ty nie masz fitu w żadnym z nich, nadal musisz partnerowi pomóc wybrać. To się nazywa preferencja. Taka odzywka nie pokazuje dodatkowej siły, tylko wskazuje kolor, w którym obie ręce mają razem więcej kart.
Pierwszy kolor otwierającego jest zwykle dłuższy. Z większą liczbą kart w drugim kolorze spasuj. Z równą długością w obu wróć do pierwszego, bo zwykle daje on dłuższy fit. Po 1♥ - 1♠ - 2♦ ręka z dwoma kierami i dwoma karami licytuje 2♥, najtańszy powrót do kierów, a otwierający zwykle pasuje.
Zobacz to w rozdaniu
Grasz jako S, odpowiadający. Prześledź rachunek, który robisz po drugiej odzywce partnera.
N otwiera 1♦, ty odpowiadasz 1♠, a rebid N to 1BA, czyli ręka zrównoważona z 12-14 punktami. Masz 13 punktów, więc obie ręce mają od 25 do 27, dość na końcówkę, niezależnie od tego, gdzie w przedziale jest N. Twoje sześć pików i co najmniej dwa u partnera dają ośmiokartowy fit, więc samodzielnie licytujesz 4♠. W wistuje ♥D.
Nawyk kapitana licytacji
Gdy otwierający zalicytował dwa razy, dodaj swoje punkty do pokazanego przedziału i sprawdź oba końce sumy. Zatrzymaj się, gdy górnemu końcowi brakuje do 25, licytuj końcówkę, gdy dolny koniec do 25 dochodzi, a inwituj, gdy może być różnie. Bez fitu w żadnym kolorze otwierającego daj preferencję temu, w którym masz więcej kart.
Ile punktów potrzeba na końcówkę albo szlemika, opisuje dokładniej poradnik o ocenie siły ręki, a podniesienia, które od razu inwitują do końcówki, poradnik o podniesieniach inwitujących.
