Vier spelers, twee paren
Bridge speel je met vier mensen, die twee partijen van twee spelers vormen. Elk spel bestaat uit twee delen: het bieden, waarin de spelers strijden om het recht te kiezen wat hun partij gaat proberen te maken, en daarna het spelen van de kaarten. Het eerste wat je leert, is waar iedereen zit en wie met wie speelt.
Wie speelt met wie?
De vier spelers vormen twee paren, en partners zitten tegenover elkaar aan een vierkante tafel. Jij en je partner winnen of verliezen samen, in elk spel. Een slag die je partner maakt, telt precies even zwaar als een slag die jij maakt, dus je concurreert nooit met degene tegenover je.
Boeken en bridgeprogramma's noemen de plaatsen naar de windrichtingen. Noord en Zuid zijn partners, en Oost en West ook. Als mensen het over "Noord-Zuid" of "Oost-West" hebben, bedoelen ze een van de twee partijen. De plaatsen hebben geen bijzondere rechten. Ze zijn alleen een manier om te zeggen wie wat deed, en in de meeste lessen zit jij Zuid.
Elke tegenstander heeft ook een naam die van jouw plaats afhangt. De speler links van je is je linkertegenstander, en de speler rechts van je je rechtertegenstander. Die twee woorden kom je later in de cursus steeds tegen, want wie links van wie zit, bepaalt wie het eerst speelt.
| Jouw plaats | Partner | Linkertegenstander | Rechtertegenstander |
|---|---|---|---|
| Noord | Zuid | Oost | West |
| Oost | West | Zuid | Noord |
| Zuid | Noord | West | Oost |
| West | Oost | Noord | Zuid |
Anders dan bij veel kaartspellen die je thuis met de familie speelt, mag je partner niet vertellen wat je hebt, je kaarten niet laten zien en niets laten merken met een blik of je stem. Partners weten alleen iets van elkaar door de biedingen die ze doen en de kaarten die ze spelen, en voor allebei gelden vaste regels die je stap voor stap leert.
Het spel kaarten en het delen
Bij bridge gebruik je een gewoon spel van 52 kaarten zonder de jokers. Er zijn vier kleuren, schoppen (♠), harten (♥), ruiten (♦) en klaveren (♣), en elke kleur heeft 13 kaarten. Binnen een kleur is het aas de hoogste kaart, dan volgen de heer, de vrouw, de boer en de 10, tot de 2 onderaan. De vijf hoogste kaarten, van het aas tot de 10, heten honneurs.
De kleuren hebben ook een vaste volgorde: schoppen bovenaan, dan harten, ruiten en klaveren. Die volgorde heeft niets te maken met welke kaart er tijdens het spelen wint. Ze telt alleen bij het bieden, dat later in de cursus aan bod komt.
Eén speler is de gever. De kaarten worden geschud en gecoupeerd, en dan deelt de gever ze gedekt uit, één voor één, te beginnen bij de speler links en de tafel rond tot alle kaarten op zijn. Iedereen heeft dan 13 kaarten. Bij het volgende spel gaat die taak één plaats naar links, dus in vier spellen deelt elke speler één keer. Op een bridgeclub liggen de kaarten vaak al gedeeld klaar in plastic bakjes, de borden, met op elk bord aangegeven wie gever is. Het bieden en het spelen gaan precies hetzelfde. Over die vorm van het spel lees je meer bij wedstrijdbridge.
Pak je 13 kaarten op en sorteer ze op kleur, met elke kleur bij elkaar en de hoge kaarten links. De meeste spelers wisselen zwarte en rode kleuren af, want een zwarte schoppen naast een zwarte klaveren zie je in een oogopslag makkelijk verkeerd. Tel daarna je kaarten. Heb je er 12 of 14, zeg dat dan voordat het bieden begint, zodat het spel rechtgezet kan worden.
Alles gaat met de klok mee
Het delen gaat linksom de tafel rond, en alles wat erna komt ook. Het bieden begint bij de gever en gaat naar links. Tijdens het spelen legt elke speler om de beurt een kaart bij, weer naar links. Van bovenaf gezien is dat met de klok mee, en die richting verandert het hele spel nooit.
Door die vaste volgorde zijn de plaatsen nuttig. Weet je wie gaf, dan weet je wie het eerst biedt. Als het bieden voorbij is, bepalen de plaatsen ook wie de eerste kaart speelt, en je zult snel zien dat het vaak een voordeel is om in een ronde als laatste te spelen.
De twee delen van een spel
Elk spel bridge heeft dezelfde opbouw. Eerst komt het bieden, waarin de spelers om de beurt een bieding doen. Elk bod is een aanbod om een bepaald aantal van de 13 rondes kaarten te winnen, met één gekozen kleur die sterker wordt gemaakt dan de andere drie, of zonder zo'n kleur. Het bieden eindigt als drie spelers na elkaar passen, en het laatste bod wordt het contract dat één partij moet waarmaken. Passen alle vier spelers zonder bod, dan eindigt het spel zonder dat er gespeeld wordt. Thuis gooi je de kaarten in en deelt de volgende gever opnieuw. Op een club krijgen beide partijen nul op dat spel en gaat het bord door naar de volgende tafel.
Dan komt het spelen. De kaarten worden gespeeld in 13 rondes die slagen heten, met in elke slag één kaart van elke speler. De partij die het bieden won, probeert minstens zoveel slagen te maken als haar contract beloofde, en de andere partij probeert dat te voorkomen. Als alle 13 slagen gespeeld zijn, wordt het resultaat genoteerd en maakt de volgende gever zich klaar.
- 1.De gever deelt elke speler 13 kaarten.
- 2.Iedereen sorteert en telt zijn hand.
- 3.Het bieden, te beginnen bij de gever, bepaalt het contract.
- 4.Er worden dertien slagen gespeeld.
- 5.Het resultaat wordt genoteerd, en het geven gaat naar links.
De volgende vier lessen vullen die schets in. Je leert hoe je een slag wint, wat het betekent dat een kleur de sterkste is, waarom één hand aan tafel open komt te liggen en hoe je de kracht van je 13 kaarten beoordeelt voordat je ook maar iets biedt.
Voor je eerste spel
Zoek je partner tegenover je, weet wie er links van je zit en kijk wie er gaf. Als de kaarten er zijn, sorteer je ze op kleur met de hoge kaarten eerst en tel je tot 13. Dat kleine ritueel aan het begin van elk spel voorkomt later veel verwarring.
Wil je een heel spel volgen, van het schudden tot de score, kijk dan bij hoe speel je bridge, en meer over de plaatsen en hun namen lees je bij de posities bij bridge.
