Hoe speel je bridge

De gever deelt alle 52 kaarten één voor één uit, gedekt en met de klok mee, te beginnen bij de speler links van hem, zodat iedere speler er 13 krijgt. Bij het volgende spel schuift de rol van gever één plaats naar links. De gever doet ook de eerste bieding.

Pak je kaarten op en sorteer ze op kleur. De meeste spelers wisselen zwarte en rode kleuren af, zodat je schoppen en klaveren niet door elkaar haalt, en zetten de hoogste kaart van elke kleur links. Houd je kaarten dicht bij je en laat ze aan niemand zien, ook niet aan partner.

Daarna beoordeel je hoe goed je hand is. Bijna iedere speler begint met de honneurpunten: tel 4 voor elk aas, 3 voor elke heer, 2 voor elke vrouw en 1 voor elke boer. Het hele spel kaarten bevat 40 punten, dus een gemiddelde hand heeft er 10. Met 12 of 13 punten kun je meestal openen, en de verdeling van je hand, dus hoeveel kaarten je in elke kleur hebt, stelt die telling naar boven of naar beneden bij. De pagina over kaartwaardering behandelt die bijstellingen, en honneurpunten geeft de kans op elk aantal punten.

Het bieden beslist welke partij zal proberen de meeste slagen te maken en wat het doel is. Te beginnen bij de gever en met de klok mee doet elke speler om de beurt één bieding. Er zijn vier soorten biedingen.

Een bod heeft twee delen, een niveau van 1 tot 7 en een speelsoort: een van de vier kleuren of sans atout (SA). Het niveau telt de slagen boven de zes: de eerste zes slagen zijn de basis en tellen niet mee in het bod. Een bod van twee harten, geschreven 2♥, belooft 6 + 2 = 8 van de 13 slagen te maken met harten als troef. Een bod van 3SA belooft negen slagen zonder troefkleur. Het hoogst mogelijke bod, 7SA, belooft alle dertien.

Bij het bieden hebben de speelsoorten deze rangorde, van laag naar hoog: klaveren, ruiten, harten, schoppen, sans atout. Elk nieuw bod moet hoger zijn dan het vorige, op een hoger niveau of op hetzelfde niveau in een hogere speelsoort. Na 1♠ mag je 1SA bieden, want sans atout is hoger dan schoppen, maar om harten te tonen moet je naar 2♥. Klaveren en ruiten heten de lage kleuren, harten en schoppen de hoge kleuren.

Het bieden eindigt wanneer een bod, doublet of redoublet gevolgd wordt door drie passen achter elkaar. Het laatste bod wordt het contract, en de partij die het bood is de partij van de leider. Van de twee partners aan die kant is degene die als eerste de speelsoort van het contract noemde de leider, en de partner van de leider wordt de dummy. Als alle vier spelers aan het begin passen, is het spel rondgepast en scoort niemand. Thuis gooi je de kaarten dan in en deelt de volgende gever een nieuw spel.

De biedingen geven ook informatie, want partners zien elkaars kaarten niet en het bieden is de enige toegestane manier om ze te beschrijven. In Standard American, het systeem dat de meeste Noord-Amerikaanse spelers als eerste leren, toont een opening van één in een kleur ongeveer 12 punten of meer, belooft een opening van één in een hoge kleur minstens vijf kaarten in die kleur, en toont een 1SA-opening een evenwichtige hand van 15 tot 17 punten. Samen hebben de twee handen ongeveer 25 punten nodig om een manchecontract te maken. Het biedoverzicht zet de openingen en bijboden op één pagina, en het artikel over SAYC legt het hele systeem uit.

Spelers voegen er al snel conventies aan toe, afgesproken biedingen met een kunstmatige betekenis, zoals Stayman na een 1SA-opening. Het zijn afspraken tussen partners, en je moet ze aan de tegenstanders bekendmaken. Een beginner kan ze voor later bewaren.

Het spelen begint met de uitkomst: de speler links van de leider legt één kaart in het midden van de tafel. Op de club kom je meestal gedekt uit en draai je de kaart een moment later om. Dan legt de dummy alle 13 kaarten open voor zich neer, gesorteerd op kleur, met de troeven rechts van de dummy. Vanaf dat moment speelt de leider de kaarten van beide handen en noemt hij een kaart van de dummy telkens als de dummy aan de beurt is. De dummy doet verder niet mee aan het spelen.

Om de beurt, met de klok mee, speelt elke speler één kaart in de slag. Vier kaarten vormen een slag. De regels voor welke kaart je mag spelen zijn kort.

1. 1.Je moet bekennen: een kaart spelen van de voorgespeelde kleur, als je die hebt.
2. 2.Heb je geen kaart in de voorgespeelde kleur, dan mag je elke kaart spelen. Speel je een troef op een andere kleur, dan troef je, en een kaart van een derde kleur bijspelen heet afgooien.
3. 3.De hoogste troef in een slag wint die slag. Is er niet getroefd, dan wint de hoogste kaart van de voorgespeelde kleur, en een hogere kaart in een andere kleur telt niet mee.
4. 4.Wie de slag wint, speelt een kaart naar keuze voor in de volgende slag, en zo gaat het door tot alle 13 slagen gespeeld zijn.

In een SA-contract is er geen troefkleur, dus wint altijd de hoogste kaart van de voorgespeelde kleur. Elke partij houdt haar slagen bij elkaar, gedekt, en telt ze aan het eind. De leider heeft het aantal slagen nodig dat het contract beloofde, en de tegenspelers hebben er genoeg nodig om dat te voorkomen.

De tegenspelers zien elkaars handen niet, maar wel de dummy, en met de kaarten die ze spelen vertellen ze partner wat ze hebben. De keuze van de uitkomst is de eerste beslissing van elk tegenspel. Voor de leider zijn de speltechnieken die je de eerste weken het vaakst tegenkomt troeftrekken, een lange kleur vrijspelen en snijden: proberen een slag te maken met een kaart die niet de hoogste meer is.

Maakt de leider het contract, dan scoort zijn partij trekpunten voor elke geboden slag boven de zes. Een slag in klaveren of ruiten is 20 waard, een slag in harten of schoppen 30, en een slag in sans atout 40 voor de eerste en 30 voor elke volgende. Extra slagen boven het contract, overslagen, tellen ook mee voor hun waarde, maar niet voor de manche.

Een contract dat 100 trekpunten of meer waard is, is een manche en levert een grote premie op. Alles daaronder is een deelscore, die een kleine premie oplevert. Vijf contracten zijn de laagste die 100 halen.

In wedstrijdbridge krijgt een gemaakte deelscore een premie van 50 en een gemaakte manche 300, of 500 als de partij kwetsbaar is, een toestand die zowel de beloningen als de strafpunten verhoogt. Een klein slem (twaalf slagen) en een groot slem (alle dertien) leveren daar nog een premie bovenop. Gaat de leider down, dan scoren de tegenspelers voor elke slag die ontbreekt, een downslag. Ongedoubleerd kost elke downslag 50 als je niet kwetsbaar bent en 100 als je kwetsbaar bent, en een doublet maakt die bedragen groter.

De volledige puntentelling, met robberbridge, gedoubleerde contracten en slems, staat in hoe de puntentelling bij bridge werkt, en alle waarden staan bij elkaar in de scoretabel.

Hier volgen we één spel van begin tot eind. Zuid is gever en niemand is kwetsbaar.

Zuid telt 15 punten en een vijfkaart schoppen en opent 1♠. West heeft 9 punten en goede harten, maar na 1♠ is het goedkoopste hartenbod 2♥, en daarvoor is een sterkere hand nodig, dus West past. Noord heeft 11 punten en driekaartsteun, genoeg om de manche te inviteren met een sprong naar 3♠. Deze sprong is een limietverhoging: hij toont steun voor de kleur van de openaar en ongeveer 10 tot 12 punten. Oost past. Zuid heeft meer dan een minimale opening, accepteert met 4♠, en drie passen beëindigen het bieden.

Zuid noemde als eerste de schoppen, dus Zuid is leider en Noord is dummy. West, links van de leider, komt uit met de ♥V, de hoogste kaart van een serie harten. De hand van Noord gaat open op tafel, en Zuid telt. Er zijn vijf schoppenslagen in de hand van Zuid, plus het aas en de heer van harten en het aas en de heer van ruiten: samen negen. De tiende komt van de kortheid in de dummy. Na twee rondes harten heeft de dummy geen harten meer, dus kan de derde harten van Zuid getroefd worden met een van de schoppen van de dummy.

De leider neemt de eerste slag met het ♥A van tafel, incasseert de ♥H en speelt de ♥7 voor, die hij in de dummy troeft. Met een ruiten naar het ♦A komt hij terug in de hand van Zuid, en met ♠A, ♠H en ♠B trekt hij in drie rondes de troeven van de tegenspelers. Daarna incasseert de leider de ♦H en staat hij de rest af. De tegenspelers maken één ruitenslag en hun twee hoge klaveren, ♣A en ♣H, en Zuid maakt de andere tien slagen.

Het contract is precies gemaakt. Noord-Zuid scoren 4 x 30 = 120 trekpunten, wat een manche is, plus de manchepremie van 300 voor niet kwetsbaar, samen 420. Kwetsbaar was de premie 500 geweest en de score 620. Had de leider meteen alle troeven getrokken, dan waren de schoppen van de dummy weg geweest vóór de hartenaftroever, en was het contract één down gegaan.

De meeste beginners kunnen het best zo snel mogelijk gaan spelen en onderweg lezen. Deel een paar spellen met drie vrienden, bied ze met de openingspunten hierboven en speel ze uit. Daarna vullen deze pagina's de gaten op, en bridge online leren zet ze in acht stappen op volgorde, met bieden bij bridge als de stap die de meeste beginners het eerst willen.

• Bridgelessen is een gratis cursus van 26 korte lessen, van je eerste slag tot bieden en tegenspel, elk met een spel om kaart voor kaart te volgen en een oefening.
• De posities bij bridge legt de plaatsen uit, de rollen in elk spel en de kwetsbaarheid.
• De spelregels van bridge zet alle regels op volgorde, ook wat er gebeurt als iemand voor de beurt speelt of verzaakt.
• Bridgetermen legt de woorden uit die je aan tafel hoort.
• Het biedoverzicht is de ene pagina over bieden die je naast je wilt hebben.
• Wedstrijdbridge is de vorm die op clubs en toernooien gespeeld wordt: elke tafel speelt dezelfde spellen, zodat veel van het kaartgeluk wegvalt.