De spelregels van bridge

De gever deelt het hele spel kaarten één voor één uit, gedekt en met de klok mee, te beginnen bij de speler links van hem, tot iedere speler 13 kaarten heeft. Voor het delen worden de kaarten geschud en daarna gecoupeerd door de speler rechts van de gever. Een spel waarbij een kaart zichtbaar werd of iemand een verkeerd aantal kaarten kreeg, wordt opnieuw gedeeld.

De eerste gever wordt meestal gekozen door kaarten te trekken: de hoogste kaart deelt. Daarna gaat het delen met de klok mee, één plaats per spel. Iedere speler pakt zijn eigen 13 kaarten pas op als er helemaal gedeeld is, en houdt ze buiten het zicht van de andere drie.

Bij wedstrijdbridge deelt niemand aan tafel. De kaarten zitten al verdeeld in een bord, een bakje met vier vakken, en op het bord zelf staan de gever en de kwetsbaarheid. Aan het eind steekt iedere speler zijn kaarten terug in hetzelfde vak, zodat de volgende tafel hetzelfde spel kan spelen.

Het bieden bepaalt het contract: het aantal slagen dat één partij belooft te maken, en welke kleur troef is, als er een troefkleur is. De gever doet de eerste bieding en de beurt gaat met de klok mee. Er zijn vier soorten biedingen.

1. 1.Pas, die je bij elke beurt mag zeggen.
2. 2.Een bod, dat een niveau van 1 tot 7 en een speelsoort noemt. Het niveau is het aantal slagen boven de zes dat de partij belooft te maken, dus een bod van 3♥ belooft negen slagen met harten als troef.
3. 3.Doublet, dat alleen mag op het laatste bod als een tegenstander dat bod deed en het nog niet gedoubleerd is.
4. 4.Redoublet, dat alleen mag als een tegenstander het bod van jouw partij gedoubleerd heeft en er daarna alleen gepast is.

Elk bod moet hoger zijn dan het laatste bod, van wie dan ook. Een hoger bod is een hoger niveau, of hetzelfde niveau in een hogere speelsoort. Na 1♠ mag je 1SA bieden of wat je maar wilt op 2-niveau, maar niet 1♥. Er zijn 35 boden in totaal, van 1♣ tot en met 7SA. Een doublet of redoublet verhoogt het niveau niet, en elk later bod maakt het ongedaan.

Hoe het bieden eindigt

Zodra iemand een bod gedaan heeft, eindigt het bieden als drie spelers achter elkaar passen. Het laatste bod wordt het contract, gedoubleerd of geredoubleerd als dat zo was. Passen alle vier spelers meteen, dan is het spel rondgepast. De kaarten worden ingegooid en niemand scoort. Bij wedstrijdbridge krijgen beide partijen op dat spel nul. Bij robberbridge deelt de volgende speler een nieuw spel, en bij Chicago deelt meestal dezelfde gever opnieuw.

De partij die het contract kreeg, is de partij van de leider. De leider is de speler van die partij die als eerste de speelsoort van het eindcontract noemde, en dat is niet altijd de speler die het laatste bod deed.

Conventies en alerts zijn afspraken

De spelregels zeggen welke biedingen toegestaan zijn, maar niet wat een bod betekent. Paren spreken de betekenissen onderling af, en een kunstmatig bod zoals Stayman is een conventie, een afspraak en geen regel. Wat de spelregels wel eisen, is openheid. De tegenstanders hebben recht op je afspraken, dus bij wedstrijdbridge speel je met een systeemkaart en alerteer je ongewone biedingen, volgens de reglementen van de organiserende bond. Het artikel over conventies zet de gebruikelijke op een rij.

Het spelen bestaat uit 13 slagen. Een slag bestaat uit vier kaarten, één van elke speler met de klok mee, en de partij van de leider scoort als ze minstens het aantal slagen maakt dat haar contract vraagt.

Wie komt bij bridge als eerste uit?

De speler links van de leider komt uit: hij speelt de uitkomst. Bij wedstrijdbridge kom je meestal gedekt uit, zodat de partner van de uitkomer en de leider vragen over het bieden kunnen stellen, en daarna draai je de kaart om.

Na de uitkomst legt de partner van de leider zijn hele hand open op tafel, gesorteerd op kleur, met de troeven rechts van de dummy, dus links van de leider. Deze hand is de dummy. De leider speelt beide handen en noemt elke kaart die uit de dummy gespeeld moet worden. De speler van de dummy doet niet mee aan het spelen. De dummy mag geen kaart voorstellen en geen commentaar op het spel geven, maar mag wel een onregelmatigheid proberen te voorkomen, bijvoorbeeld door een leider die niet bekent te vragen of hij geen kaart van die kleur meer heeft.

Bekennen en troeven

1. 1.Elke speler speelt om de beurt één kaart bij in de slag, met de klok mee.
2. 2.Je moet bekennen, dus een kaart van de voorgespeelde kleur spelen, als je kunt.
3. 3.Kun je niet bekennen, dan mag je elke kaart spelen. Speel je een kaart van een andere kleur, dan gooi je af; speel je een troef, dan troef je.
4. 4.Een slag gaat naar de hoogste troef die erin gespeeld werd. Is er niet getroefd, dan gaat hij naar de hoogste kaart van de voorgespeelde kleur. Een hogere kaart in een derde kleur wint nooit.
5. 5.De speler die de slag won, speelt voor in de volgende, met een willekeurige kaart.

In sans atout is er geen troef, dus wint altijd de hoogste kaart van de voorgespeelde kleur. Niemand is ooit verplicht een slag te winnen of te troeven.

Dichtgelegde slagen, claims en het afstaan van slagen

Zodra alle vier spelers een kaart in een slag gespeeld hebben, wordt die slag gedekt neergelegd, ofwel dichtgelegd. Bij wedstrijdbridge houdt iedere speler zijn eigen kaart gedekt voor zich, in de lengte naar zijn partner gericht als zijn partij de slag won en dwars als ze hem verloor. Bij robberbridge verzamelt één speler van de winnende partij de vier kaarten tot een stapeltje. Zolang je je eigen kaart nog niet hebt dichtgelegd en je partij nog niet heeft voorgespeeld of bijgespeeld in de volgende slag, mag je vragen de vier kaarten van de laatste slag te zien.

Het spelen hoeft niet tot de laatste kaart door te gaan. Een speler mag een deel of alle resterende slagen claimen door zijn hand open te leggen en te zeggen hoe hij wil spelen. Het spelen stopt, en als de tegenstanders akkoord gaan, blijft de claim staan. Betwisten ze hem, dan beslist de wedstrijdleider, en elk twijfelachtig punt valt uit in het nadeel van de claimer. Een speler kan op dezelfde manier slagen afstaan, al maakt de wedstrijdleider het afstaan ongedaan van een slag die bij geen enkele normale manier van spelen met de resterende kaarten verloren had kunnen gaan.

Maakt de leider minstens het aantal geboden slagen, dan scoort de partij van de leider. Elke geboden en gemaakte slag boven de eerste zes levert trekpunten op, afhankelijk van de speelsoort. Zijn de trekpunten samen 100 of meer, dan is het contract een manche en krijg je de manchepremie. Een kleiner contract is een deelscore en levert bij wedstrijdbridge 50 op.

De goedkoopste manches zijn dus 3SA, 4♥, 4♠, 5♣ en 5♦. Een klein slem (6-niveau) levert nog eens 500 op, of 750 kwetsbaar, en een groot slem (7-niveau) 1000, of 1500 kwetsbaar. Overslagen scoren de slagwaarde, maar tellen nooit mee voor de manche. Een doublet verdubbelt de trekpunten en een redoublet verviervoudigt ze, met 50 of 100 extra voor het maken van het contract en vaste waarden voor de overslagen.

Haalt de leider zijn contract niet, dan scoren de tegenspelers voor elke downslag. Ongedoubleerd is elke downslag 50 waard, of 100 kwetsbaar. Gedoubleerde en geredoubleerde downslagen kosten meer en lopen per slag op, zoals strafpunten voor downslagen uitlegt.

Wie kwetsbaar is, krijgt hogere premies maar ook hogere strafpunten. Bij wedstrijdbridge staat op het bord welke partijen kwetsbaar zijn. Bij robberbridge word je kwetsbaar door een manche te winnen. Alle getallen, ook voor gedoubleerde contracten en slems, staan in de puntentelling bij bridge en op één pagina in de scoretabel.

De spelregels van bridge gaan vooral over wat er gebeurt als iemand per ongeluk een regel overtreedt. De huidige versie is de Laws of Duplicate Bridge 2017 van de World Bridge Federation, in Noord-Amerika uitgegeven door de ACBL en in Engeland door de EBU. Robberbridge heeft eigen spelregels, die in grote lijnen hetzelfde zijn.

De verzaking

Een verzaking is niet bekennen terwijl je dat wel had gekund. Wordt ze op tijd opgemerkt, dan moet ze hersteld worden: de verkeerde kaart wordt vervangen door een kaart van de voorgespeelde kleur. De teruggenomen kaart van een tegenspeler wordt een strafkaart, die van de leider gaat gewoon terug in de hand. Een verzaking is voldongen zodra de overtredende partij voorspeelt of bijspeelt in de volgende slag, en dan blijft ze staan en wordt ze na afloop van het spel rechtgezet.

Volgens de Spelregels van 2017 gaat bij een voldongen verzaking één slag naar de andere partij, als de verzakende partij de verzakingsslag of een latere slag won. Het zijn twee slagen als de verzakende speler de verzakingsslag zelf won en zijn partij ook nog een latere slag won. Werd de andere partij daardoor meer benadeeld, dan herstelt de wedstrijdleider de uitslag die zonder de verzaking bereikt zou zijn.

Voor de beurt voorspelen en onvoldoende boden

Speelt een tegenspeler voor de beurt voor, dan mag de leider die kaart accepteren of de juiste speler laten voorspelen, en dan wordt de ten onrechte gespeelde kaart een strafkaart. Na een uitkomst voor de beurt mag de leider ook zijn eigen hand open neerleggen en dummy worden. Een onvoldoende bod, zoals 1♥ na 1♠, mag de volgende speler accepteren. Anders moet het bod rechtgezet worden. Is de verbetering het laagste bod dat dezelfde kleur of kleuren toont als het onvoldoende bod, of een bieding met dezelfde, een vergelijkbare of een nauwere betekenis, dan gaat het bieden gewoon door. Bij elke andere verbetering moet de partner van de overtreder de rest van het bieden passen, en kunnen er ook beperkingen voor de uitkomst gelden.

Bij wedstrijdbridge hoort elke speler de wedstrijdleider te roepen op het moment dat er een onregelmatigheid gebeurt, en die past de regel toe. Spelers lossen het niet onderling op. Bij een spel thuis is er geen wedstrijdleider. Spelers volgen dan zo goed als ze kunnen de regels van robberbridge, en aan veel vriendschappelijke tafels mag een kleine vergissing gewoon teruggenomen worden.

De regels van het bieden en het spelen zijn in elke vorm van bridge hetzelfde. De vormen verschillen in hoe de spellen met elkaar samenhangen en hoe de score wordt bijgehouden.

Robberbridge is de oorspronkelijke vorm. Deelscores tellen door van spel tot spel tot een partij 100 trekpunten haalt en een manche wint. Een partij met een manche is kwetsbaar, en de partij die als eerste twee manches wint, wint de robber en een premie van 700, of 500 als de andere partij ook een manche gewonnen heeft. Honneurs in één hand leveren ook punten op. Een robber kan twee spellen duren, maar ook een dozijn of meer.

Chicago is bridge in rondes van vier spellen, voor thuis of voor een robberzaal op de club. Iedere speler deelt één keer, de kwetsbaarheid hangt af van het spelnummer, en manches leveren meteen de premies van wedstrijdbridge op, 300 en 500. Het past bij een groep die van partner wil wisselen of op een vaste tijd wil stoppen.

Wedstrijdbridge speelt dezelfde spellen aan meerdere tafels en vergelijkt elk resultaat met dat van de anderen die dezelfde kaarten hadden, in matchpunten of in IMPs. Elk spel wordt apart gescoord met de premies uit de tabel hierboven, en er telt niets door. Het is de vorm die op de club en op toernooien gespeeld wordt, en waarvoor de Spelregels van 2017 geschreven zijn. Wedstrijdbridge legt uit hoe een zitting verloopt, en de puntentelling bij bridge geeft de getallen voor robberbridge en Chicago volledig. Elk woord in de regels dat nieuw voor je is, staat in de begrippenlijst van bridge.