Bridgetoernooien

Toernooien worden ingedeeld naar grootte en status, en die indeling bepaalt hoeveel meesterpunten er te verdienen zijn en van welke soort. Noord-Amerika heeft de duidelijkste ladder, beheerd door de American Contract Bridge League (ACBL).

Een sectional trekt spelers uit een stad of regio voor paren- en viertallenwedstrijden over twee of drie dagen. Een regional is groter, trekt spelers uit verschillende staten of provincies, en biedt elke dag knock-outviertallen, viertallen volgens het Zwitsers systeem en parenwedstrijden op verschillende niveaus van meesterpunten. De regional van Gatlinburg in Tennessee, meestal in het voorjaar, wordt al lang de grootste genoemd, met op zijn hoogtepunt meer dan 10000 tafels in een week. De gekleurde punten zijn belangrijk, omdat voor Life Master en de titels daarboven een deel van het totaal van een speler op toernooien gewonnen moet zijn.

Andere landen hebben eigen ladders. In Engeland organiseert de English Bridge Union wedstrijden per graafschap en congresses in het weekend, en haar green points, toegekend op nationale wedstrijden, de grotere congresses en kampioenschappen van graafschappen, zijn het niveau dat telt voor de hogere titels van de EBU. De Australian Bridge Federation, de nationale bonden in heel Europa en de meeste andere organiseren een vergelijkbare mix van club-, regionale en nationale wedstrijden met eigen puntensystemen.

De NABC zijn de North American Bridge Championships, de drie nationale toernooien van de ACBL, elk jaar in het voorjaar, de zomer en het najaar. Elk duurt ongeveer tien dagen in een andere stad en trekt een paar duizend spelers.

Een NABC heeft twee programma's tegelijk. De NABC+-kampioenschappen zijn de nationale titels en leveren platina punten op. Daarnaast lopen nevenwedstrijden met de status van een regional, viertallen volgens het Zwitsers systeem en parenwedstrijden met een lagere inzet en dezelfde rode en gouden punten als op een regional.

Elk van de drie heeft een eigen grote viertallenwedstrijd. De Vanderbilt, op de voorjaars-NABC, is een knock-outkampioenschap voor viertallen dat voor het eerst in 1928 gespeeld werd, om een trofee die Harold Vanderbilt schonk. De Spingold, op de zomer-NABC, is de andere grote knock-out, gespeeld om een trofee die Nathan Spingold in 1934 schonk. De Reisinger, op de najaars-NABC, is een viertallenwedstrijd volgens board-a-match, waarin elk spel gewonnen, verloren of gelijk gespeeld wordt, zodat elke overslag telt.

De belangrijkste parentitels worden op dezelfde toernooien gespeeld. De Life Master Pairs, op de zomer-NABC, staan alleen open voor Life Masters. Voor de Blue Ribbon Pairs, op de najaars-NABC, en de Platinum Pairs, op de voorjaars-NABC, moeten spelers zich via eerdere resultaten kwalificeren. De meeste andere NABC+-wedstrijden staan open voor elk lid van de ACBL, en sommige, zoals de Mini-Spingold en de Mini-Blue Ribbon, zijn beperkt op meesterpunten om spelers die nog groeien een eigen nationale titel te geven.

De wereldkampioenschappen bridge zijn de wedstrijden van de World Bridge Federation (WBF), waarin nationale teams spelen die zich via hun zone kwalificeren, en open velden op dezelfde locatie.

In oneven jaren houdt de WBF vier viertallenkampioenschappen tegelijk. De Bermuda Bowl is het open wereldkampioenschap voor viertallen, voor het eerst gespeeld op Bermuda in 1950 en nu om het jaar gehouden. De Venice Cup is het kampioenschap voor vrouwen, voor het eerst gespeeld in 1974. De d'Orsi Senior Bowl is voor seniorenteams, en de Wuhan Cup, voor het eerst gespeeld in 2019, voor gemengde teams. Alle vier beginnen met een halve competitie, en de beste acht teams gaan door naar knock-outwedstrijden. Daarnaast loopt de Transnational Open Teams, open voor iedereen, met teams van elke mix van nationaliteiten.

In even jaren wisselt het programma. Om de vier jaar brengen de World Bridge Games nationale teams samen in een open, een vrouwen-, een senioren- en een gemengde reeks. Ze zijn de opvolger van de World Team Olympiad en vallen in dezelfde jaren als de Olympische Zomerspelen. In de even jaren daartussen biedt de World Bridge Series wedstrijden waarvoor iedereen zich mag inschrijven, met als belangrijkste de Rosenblum Cup voor open viertallen en de World Open Pairs. De WBF organiseert ook de World Youth Championships voor viertallen en paren in verschillende leeftijdsgroepen.

De geschiedenis van deze wedstrijden, van de eerste Bermuda Bowl tot de lange reeks van het Italiaanse Blue Team, staat in het artikel over de geschiedenis van bridge.

De European Bridge League (EBL) organiseert de kampioenschappen voor de nationale bonden van Europa.

• De European Team Championships, in even jaren, zijn wedstrijden voor nationale teams in een open, een vrouwen-, een senioren- en een gemengde reeks. De beste teams plaatsen zich voor de volgende Bermuda Bowl en de wedstrijden die daarbij horen.
• De European Champions Cup, voor het eerst gehouden in 2002, brengt clubteams samen die het nationale clubkampioenschap wonnen in de belangrijkste Europese bonden. Hij wordt meestal in november gespeeld.
• De Open European Championships, in oneven jaren, hebben viertallen- en parenwedstrijden waarvoor iedereen zich mag inschrijven.
• De European Winter Games, ongeveer om de twee jaar in februari of april, zijn een open viertallenwedstrijd en een van de weinige grote kampioenschappen met prijzengeld.
• De European Youth Championships hebben viertallen- en parenwedstrijden voor jeugdspelers in verschillende leeftijdsgroepen.

Veel bonden en clubs organiseren ook open festivals met paren- en viertallenwedstrijden over een week of een lang weekend, waar sterspelers en vakantiespelers in hetzelfde veld spelen. Het Reykjavik Bridge Festival in IJsland wordt meestal eind januari gespeeld, het festival van Biarritz in Frankrijk van eind juni tot in juli, en de Australian National Championships in juli. De Vilnius Cup in Litouwen en het festival van Pula in Kroatië worden meestal in september gespeeld. De Asia Pacific Bridge Federation houdt haar kampioenschappen meestal om de twee jaar.

De grote online platforms organiseren dag en nacht toernooien, ook dagelijkse robottoernooien waarin jij en een robot als partner dezelfde borden spelen als duizenden anderen. Veel bonden erkennen online wedstrijden die meesterpunten opleveren. Sinds 2020 hebben zowel de WBF als de EBL kampioenschappen online gehouden, een aantal op RealBridge, een platform met video aan tafel.

Voor een eerste toernooi moet je vijf dingen regelen.

1. 1.Een partner. Voor een parenwedstrijd heb je er één nodig, voor een viertallenwedstrijd drie teamgenoten. De meeste toernooien hebben een partnerbemiddeling voor spelers die alleen komen.
2. 2.Een bondsnummer. Bij erkende wedstrijden worden de resultaten op je lidnummer geregistreerd, dus word lid van je nationale bond (de ACBL, de EBU of die van je eigen land) voordat je gaat.
3. 3.Het inschrijfgeld. In Noord-Amerika betaal je meestal per zitting, elders vaak per wedstrijd, aan de deur of vooraf online.
4. 4.Een systeemkaart. Beide spelers van een paar vullen dezelfde kaart in, zodat de tegenstanders hem kunnen lezen. Het artikel over SAYC is een verstandig systeem om mee te beginnen.
5. 5.De juiste wedstrijd. Zoek een wedstrijd voor nieuwkomers of een parenwedstrijd met een grens aan het aantal meesterpunten, zoals een 0 tot 50 of een 0 tot 300.

Een gewone zitting duurt drie tot vier uur en telt 24 tot 27 borden, meestal twee of drie per tafel voordat het wisselschema je verder stuurt. Op je inschrijfbewijs staan je tafel en je richting, en de plaatsen heten Noord, Zuid, Oost en West, net als op de club. Na elk spel voert één speler het contract en het resultaat in op een Bridgemate of een vergelijkbaar scoreapparaat, dat daarna laat zien wat de tafels die het spel al gespeeld hebben, scoorden. Gaat er iets mis, zoals voor de beurt voorspelen of een onvoldoende bod, roep dan de wedstrijdleider in plaats van het zelf op te lossen.

De uitslagen staan meestal binnen een paar minuten na het einde van de zitting op een scherm in de speelzaal en op de website van de bond, met per spel de score van elke tafel. Een begrippenlijst met de woorden die je op een toernooi hoort, van bord tot wisselschema, vind je bij bridgetermen.