Slem bieden bij bridge

Ervaren spelers gaan al op zoek naar een slem voordat de telling op 33 staat, meestal als een bod van partner hun eigen hand beter maakt dan die een ronde eerder leek. Op deze tekenen let je:

• Een grote fit. Negen of meer troeven samen, of een tweede fit in een zijkleur. Elke extra troef is ruwweg een extra slag.
• Kortheid tegenover kleintjes. Een singleton tegenover drie kleine kaarten verliest daar hooguit één slag en een renonce geen enkele, dus elke honneur die je hebt, werkt in de andere kleuren. De Losing Trick Count meet dit beter dan punten.
• Een slagenbron. Een lange kleur die doorloopt, of na één ronde aftroeven doorloopt, maakt van een hand van 30 punten twaalf slagen.
• Controles. Azen, heren, renonces en singletons. Twee handen kunnen 33 punten hebben en toch het aas en de heer van dezelfde kleur missen, en daarom telt de kaartwaardering controles.
• Een sterk bod van partner. Een sprong in een nieuwe kleur, een herbieding met sprong, een sterke 2♣-opening of een sprongsteun zegt dat partner meer heeft dan je misschien aannam. Tel je punten op bij de nieuwe range van partner en kijk waar het totaal uitkomt.

De omgekeerde tekenen tellen net zo zwaar. Vrouwen en boeren in de korte kleur van partner, een vlakke 4-3-3-3-hand en honneurs zonder lengte erachter maken een slem allemaal minder waarschijnlijk dan de puntentelling zegt.

De middelen vallen in twee groepen. De eerste groep beschrijft de handen, zodat je kunt beoordelen of de twaalf slagen er zijn. De tweede groep vraagt hoeveel azen of sleutelkaarten het paar heeft, en dat zegt niets over de fit. Gebruik ze in die volgorde, want een azentelling voordat de fit bekend is, zegt niets over de slagen.

Een gewoon slem in een kleur gebruikt er drie na elkaar. Een steunbod zoals Jacoby 2SA of een splinter legt de troefkleur vast en toont de verdeling. Controlebiedingen kijken daarna of geen enkele zijkleur open ligt. Pas dan vraagt de baas van de bieding met 4SA naar sleutelkaarten, en met het antwoord in de hand kiest hij het contract. Veel goede slems hebben maar een of twee van die stappen nodig, maar de volgorde verandert niet.

Blackwood en RKCB tellen azen. Ze kunnen je niet vertellen of de tegenstanders aas en heer kunnen incasseren in een kleur waarin je twee kleintjes hebt. Dat is een controlevraag, en de middelen daarvoor zijn biedingen die je hand onder de manche beschrijven.

Een splinter toont meteen een kortheid, zodat partner kan inschatten hoeveel van zijn punten meewerken. Een controlebod toont een aas of heer (of bij de meeste paren een renonce of singleton) in een zijkleur, en wie een kleur overslaat, ontkent daarin een controle. Controlebiedingen gaan van laag naar hoog, de goedkoopste eerst, en teruggaan naar de troefkleur is een afsluitend bod. Hebben jullie allebei een kleur overgeslagen, dan heeft niemand daarin een controle, en is het juiste contract hooguit vijf in de troefkleur.

Kijk voordat je 4SA biedt naar elke zijkleur in je hand en vraag je af wat er gebeurt als partner daar ook twee kleintjes heeft. Levert dat twee snelle verliezers op, geef dan eerst een controlebod.

Is de fit bekend en is elke kleur gecontroleerd, dan vraagt 4SA hoeveel azen of sleutelkaarten partner heeft. Bij gewone Blackwood antwoordt partner alleen met azen. Roman Key Card Blackwood telt de troefheer als vijfde aas en vindt de troefvrouw, en de meeste expertparen in Noord-Amerika spelen het in de vorm 14-30 (de andere gangbare vorm is 30-14). De regel voor de baas van de bieding is bij beide hetzelfde. Ontbreken er twee azen of twee sleutelkaarten, sluit dan af op 5-niveau. Ontbreekt er één, bied dan klein slem, tenzij ook de troefvrouw ontbreekt. Ontbreekt er geen, denk dan aan groot slem.

Met drie soorten handen gebruik je 4SA helemaal niet. Een hand met een renonce heeft er niets aan, want partner telt een aas in je renoncekleur mee alsof het een slag maakt, dus gebruik Exclusion Blackwood of controlebiedingen. Een hand met twee kleintjes in een ongeboden kleur heeft eerst een controlebod nodig. En als klaveren troef is, kan elk antwoord boven 5♣ je voorbij vijf in de troefkleur brengen terwijl er twee azen ontbreken. Vraag alleen als je na elk antwoord nog een zinnig contract hebt.

Na een natuurlijke 1SA of 2SA is 4SA kwantitatief, dus schuift de azenvraag omlaag naar Gerber, de sprong naar 4♣. Bieden de tegenstanders over je 4SA heen, dan kan partner met DOPI en ROPI toch antwoorden.

Evenwichtige handen tegenover een SA-opening zijn de plek waar punten tellen het best werkt, want er is geen fit of verdeling die het ingewikkeld maakt. Tel je punten op bij de range van partner en bied op het totaal. Tegenover een 1SA van 15 tot 17 punten spelen de meeste paren de bijboden hieronder.

Na een 2SA van 20 tot 21 punten geldt hetzelfde idee een niveau hoger. Met ongeveer 11 of 12 punten inviteer je met 4SA, en met 13 tot 15 bied je direct 6SA. Als openaar pas je op een kwantitatieve 4SA met de onderkant van de range en bied je 6SA met de bovenkant. Zit je in het midden, dan geeft een goede vijfkaart of een paar tienen en negens de doorslag richting slem. Sommige paren laten de openaar op weg naar 6SA een vierkaart tonen, waarmee je een 4-4-fit kunt vinden die twaalf slagen maakt terwijl sans atout er maar elf maakt. Dat moet je eerst bespreken.

Een groot slem vraagt 13 slagen en geen enkele verliezer, dus de vragen worden scherper. Alle vier de azen moeten er zijn, en daarom belooft 5SA na Blackwood of RKCB ze en vraagt het naar heren. Ook de troefkleur mag geen verliezer hebben, en dat is de taak van Josephine.

Josephine is een sprong naar 5SA, zonder 4SA ervoor, nadat een troefkleur vastligt. Ely en Josephine Culbertson introduceerden hem in 1936 en Josephine publiceerde hem als eerste, en daarom heet hij Josephine. De oorspronkelijke regel werkt nog steeds. Partner biedt zeven in de troefkleur met twee van de drie hoogste honneurs, aas, heer en vrouw, en zes zonder. Veel paren spelen nu getrapte antwoorden op 6-niveau om één tophonneur of geen te tonen, dus kijk welke versie je speelt. Gebruik hem als de rest van de hand onder controle is en alleen de top van de troefkleur nog onzeker is.

De lat voor zeven bieden ligt hoger dan voor zes. Bij viertallen (IMPs) moet een groot slem ongeveer 56 procent kans hebben om het bieden waard te zijn, tegen 50 voor klein slem (zie kansen voor manche en slem), want down gaan in zeven gooit een klein slem weg dat vaststond. Een groot slem dat van een snit afhangt, is een verliezende gok.

Een slem met 28 punten na een splinter

Tel de slagen. Vijf harten in de hand van Noord, een klaverenaftroever in de dummy, drie schoppen en drie ruiten maken er twaalf, met één klaverenverliezer. De ontbrekende sleutelkaart is ofwel het ♣A, dat alleen de slag neemt die Noord toch al zou verliezen, ofwel de ♥H, en dan heeft Zuid het ♣A en hangt het slem af van de hartensnit. Met 28 punten zou iemand die alleen punten telt in 4♥ zijn gestopt.

Een slem met 33 punten in sans atout

Er zijn drie schoppen, vier ruiten en twee klaveren zodra het ♣A eruit gespeeld is. Tel het ♥A en de ♥H erbij voor elf, en de twaalfde komt uit de hartensnit op de vrouw. Een slem op een snit is ongeveer de gelijke kans die een klein slem nodig heeft. Twee 4-3-3-3-handen zijn het slechtste geval voor sans atout, en met één vijfkaart meer tussen de twee handen zou het slem bijna zeker zijn.

• 4SA als slempoging gebruiken. Blackwood en RKCB controleren de azen als je al weet dat er een slem in zit. Ze vertellen je niet of de handen bij elkaar passen, en afsluiten op 5-niveau is niet altijd veilig.
• Vragen met een renonce of met twee kleintjes in een ongeboden kleur. De azentelling lost geen van beide problemen op. Geef een controlebod of gebruik Exclusion Blackwood.
• Verspilde honneurs voor de volle waarde tellen. Een heer en vrouw tegenover de singleton van partner zijn ongeveer één slag waard. Tel opnieuw na een splinter of elk ander bod dat kortheid toont.
• Een kwantitatieve 4SA lezen als Blackwood. Na een natuurlijk SA-bod zonder vastgestelde kleur inviteert 4SA voor 6SA. Om daar naar azen te vragen bied je 4♣.
• Tegen de baas van de bieding ingaan. De speler die naar azen of sleutelkaarten vroeg, kiest het contract. Sluit de baas van de bieding af, dan past partner. De enige uitzondering is een antwoord op de sleutelkaartvraag dat twee aantallen kan betekenen, als partner het hoogste aantal heeft. Dan biedt partner het slem.
• Zonder verkennen naar slem springen. Met een sprong naar zes heeft partner niets meer te zeggen. Dat is goed als je twaalf slagen kunt tellen, maar bij de meeste handen werkt een steunbod dat de hand beschrijft beter.