De systeemkaart

Elk model stelt dezelfde vragen in een andere volgorde. De ACBL-kaart propt alles met vinkjes op één kant van een vel in Letter-formaat. De kaarten van de EBU en de WBF geven je open vakken en verwachten dat je de betekenis van elke afspraak in woorden opschrijft.

De systeemkaart van de ACBL

De huidige ACBL-kaart is in 2022 opnieuw ontworpen, zodat hij past bij de alertregeling die in januari 2021 inging. Het is één staande pagina. De rechterhelft beschrijft je eigen openingen, de linkerhelft het competitieve bieden, het tegenspel, de uitkomsten en de signalen. Afspraken die gealerteerd moeten worden staan in het rood, zodat een tegenstander die je kaart doorleest meteen ziet welke vakken ongebruikelijk zijn.

De systeemkaart van de WBF

De kaart van de World Bridge Federation wordt gebruikt op wereldkampioenschappen en, in de versie van de EBL, op Europese wedstrijden. Hij telt twee pagina's. Op de eerste staan het verdedigend en competitief bieden, de uitkomsten en de signalen in volgorde van prioriteit, speciale doubletten, en een systeemoverzicht met vakken voor de algemene aanpak, speciale biedingen waartegen een verdediging nodig kan zijn, speciale biedverlopen met forcing pas, belangrijke opmerkingen en psychs. De tweede pagina is een rooster met een rij voor elke opening vanaf 1♣. Bij elke opening vink je aan of ze kunstmatig is en geef je het minimum aantal kaarten, de hoogte tot waar negatieve doubletten gelden, een beschrijving, de bijboden, het vervolg en wat er verandert bij competitief bieden of na voorpas.

In de kop vraagt de kaart ook naar de WBF-categorie van het systeem: groen voor natuurlijke systemen, dan blauw, rood en geel (Hoogst Ongebruikelijke Methoden) voor steeds kunstmatigere. Veel wedstrijden beperken welke categorieën gespeeld mogen worden, en voor Hoogst Ongebruikelijke Methoden moet je meestal vooraf een geschreven verdediging aanleveren.

De EBU 20B-systeemkaart

Engelse club- en districtsspelers gebruiken de EBU 20B. De onderdelen zijn achtereenvolgens: een algemene beschrijving van de biedmethodes, 1SA-openingen en de bijboden daarop, openingen op 2-niveau, andere aspecten van het systeem waar de tegenstanders op moeten letten, overige openingen (elk met de punten, de minimale lengte en de conventionele betekenis), de verdediging nadat de tegenstanders openen, slemconventies, competitief bieden, overige conventies, uitkomsten met een rooster van kaartcombinaties, en de signaalmethodes. De EBU vraagt je op te schrijven wat een bod betekent, dus "2♣ Stayman, 2♦ ontkent een hoge kleur, kan zwak zijn" is beter dan alleen "Stayman". Versies uit de computer worden geaccepteerd, zolang de opmaak en het formaat dicht bij de officiële kaart blijven.

Hieronder staat een volledige ACBL-kaart voor twee gangbare systemen. De kolom SAYC volgt de Standard American Yellow Card zoals de ACBL die publiceert (zie het artikel over SAYC). De kolom 2 over 1 toont de afspraken die de meeste paren spelen die 2 over 1 spelen. Gebruik hem als vertrekpunt en pas de regels aan die jullie anders spelen, want 2-over-1-paren verschillen onderling meer dan SAYC-paren.

Namen en overzicht

Schrijf beide namen op en het systeem in een paar woorden. In het overzichtsvak vul je de minimale kracht in waarmee je met een evenwichtige hand opent en bijbiedt, en welke openingen forcing zijn. Veel spelers slaan de regel over met de kop "biedingen waarop de tegenstanders zich moeten voorbereiden", maar tegenstanders lezen die wel. Zet daar alles neer wat de tegenstanders vóór het eerste spel moeten bespreken, zoals een zwakke SA, een Multi 2♦, een 2♥ die beide hoge kleuren toont of een forcing 1♣.

SA-openingen

Vul de 1SA-range precies in ("15-17", nooit "sterk"). Speel je per positie of kwetsbaarheid een andere range, gebruik dan de tweede regel. Vink daarna Stayman aan, de transfers die je speelt en het vervolg zoals Smolen en Texas. Zeg wat je speelt als zij tussenbieden, want tegenstanders die van plan zijn op je SA mee te bieden, zoeken daarnaar. De artikelen over Stayman en Jacoby-transfers behandelen de standaardopbouw.

Hoge en lage kleuren

In deze vakken staan de afspraken die het ene paar van het andere onderscheiden. Geef bij de hoge kleuren de lengte op (vijfkaart hoog in elke positie bij de meeste Amerikaanse paren), of 1SA forcing is, en je steunbiedingen: Jacoby 2SA, splinters, Bergen als je dat speelt, Drury voor gepaste handen. Geef bij de lage kleuren de minimale lengte van elke opening en vink inverted minors aan als je die speelt. Een 1♣-opening die maar twee kaarten kan bevatten, moet je mondeling aankondigen, dus die hoort ook op de kaart.

Openingen op 2-niveau

Geef de range van elke zwakke twee, hoe je op 2♣ bijbiedt (2♦ wachtbod of 2♦ afwijsbod) en wat 2SA na een zwakke twee vraagt. Is 2♦ geen zwakke twee in ruiten (Flannery, Multi, een sterk bod), dan staat hij in het rood en verdient hij ook een regel in het overzicht.

Doubletten, volgbiedingen en tegenspel

Het grootste deel van de linkerkant gaat over wat je doet als de tegenstanders openen. Schrijf op tot welke hoogte je negatieve doubletten gelden, of je teruggekaatste en supportdoubletten speelt, de puntenrange van een volgbod op 1- en op 2-niveau, en de stijl van je sprongvolgbiedingen. Daarna je verdediging tegen hun 1SA, je cuebids, je methodes na hun informatiedoublet en tegen hun preëmpts. Een leeg vak vertelt de tegenstanders dat je natuurlijk speelt, dus laat een vak alleen leeg als dat klopt.

Slems, uitkomsten en signalen

Vink Blackwood of Roman Key Card aan en zeg welke volgorde van antwoorden je gebruikt, 14-30 of 30-14. De vakken over signalen zijn de vakken die leiders het vaakst lezen. Zeg of je aan/af- en distributiesignalen gewoon zijn (hoog is aan, hoog-laag toont een even aantal) of omgekeerd, en wat je eerste discard betekent. In de uitkomstroosters omcirkel je bij elke kaartcombinatie de kaart waarmee je uitkomt. Gebruikelijk is de hoogste van aansluitende honneurs, de hoogste van een inwendige serie (de boer van HB10x, de 10 van H109x) en een kleine kaart van een lange kleur met één honneur. De artikelen over uitkomsten en signalen behandelen elke keuze.

De kaart en de alert doen hetzelfde werk op verschillende momenten. De kaart ligt er al voordat het bieden begint, en de alert vertelt de tegenstanders midden in het bieden dat een bieding een betekenis heeft die ze misschien niet verwachten. Bij de ACBL alerteert de partner van de speler die de bieding deed, en de bieder zelf zegt niets.

Sinds januari 2021 geldt bij de ACBL grofweg dat natuurlijke biedingen niet gealerteerd worden en kunstmatige wel, met een lijst uitzonderingen. Een mondelinge aankondiging (de ACBL-'announcement') is een korte gesproken uitleg die voor een paar gangbare afspraken de alert vervangt. Op ACBL-kaarten staan alerteerplichtige afspraken al lang in het rood en aangekondigde in het blauw.

De ACBL kent nog twee procedures. Een pre-alert geef je aan het begin van de ronde, voordat iemand naar zijn kaarten kijkt, voor methodes waarop de tegenstanders zich moeten voorbereiden, zoals een sterke 1♣ of een andere kunstmatige of forcing opening op 1-niveau, canapé-openingen of een systeem dat per positie of kwetsbaarheid verandert (een wisselende 1SA-range hoeft niet). Een uitgestelde alert geldt voor sommige conventionele biedingen op 4-niveau en hoger na de eerste biedronde; de partij van de leider legt ze uit aan het einde van het bieden, vóór de uitkomst. Andere landen gebruiken andere procedures (de EBU kondigt bijvoorbeeld ook de 1SA-range en transfers aan), dus lees de plaatselijke regels als je in het buitenland speelt.

Een goede speler leest je kaart snel als je gaat zitten, meestal in dezelfde volgorde. Eerst de overzichtsregel en alles wat in het rood staat, dan je SA-range, dan je openingen op 2-niveau, dan je uitkomsten en signalen, die tellen bij elk spel waarin zij tegenspelen. Speel je iets als Namyats of een 2♥ met twee kleuren, dan spreken ze vóór het eerste spel een verdediging af.

• Vraag als je zelf aan de beurt bent om te bieden. Je mag de kaart van de tegenstanders bekijken of om uitleg vragen als je aan de beurt bent, en de partner van de speler die de bieding deed, antwoordt.
• Vraag waar het kan naar het hele biedverloop. Vragen naar één bieding kan je partner vertellen welk deel van het bieden je interesseert, en dat kan partner ongeoorloofde informatie geven.
• De tegenspelers vragen na het bieden. De uitkomer mag vragen voordat hij uitkomt, de andere tegenspeler nadat de uitkomst gedekt op tafel ligt.
• Je eigen kaart mag je niet lezen. De spelregels verbieden spelers hun eigen kaart te raadplegen tijdens het bieden en het spelen, dus een paar dat de kaart nodig heeft om zijn methodes te onthouden, heeft een probleem.

• Twee verschillende kaarten. Partners die hun kaarten los van elkaar invullen, zijn het vaak over iets oneens, en als de kaarten verschillen heeft de wedstrijdleider geen duidelijke geschreven afspraak om op af te gaan. Dat eindigt meestal in een beslissing wegens onjuiste informatie tegen het paar.
• Namen zonder betekenis. Alleen "Lebensohl" of "Drury" zegt niet welke versie je speelt. Schrijf het vervolg op, of ten minste de belangrijkste antwoorden.
• Lege vakken bij de signalen. Vul ze in, ook als je alleen standaard speelt, zodat de leider het niet hoeft te vragen.
• Opschrijven wat je hoopt te spelen. Een hulpmiddel op de kaart dat een van jullie aan tafel zou vergeten, geeft de tegenstanders onjuiste informatie. Laat het weg tot jullie het allebei kennen.
• Een kaart die nooit wordt bijgewerkt. Pas na een wijziging dezelfde dag beide kaarten aan en zet de datum erop.
• Het overzicht verstoppen. Een zwakke SA of een conventionele 2♦ hoort in het vak voor biedingen waarop de tegenstanders zich moeten voorbereiden, en ook in het eigen onderdeel.

De meeste geschillen die de kaart beslecht, draaien om de vraag of de uitleg fout was of het bod. Beschrijft je partner jullie afspraak correct en was jij hem gewoon vergeten, dan is het een biedfout. De tegenstanders kregen de waarheid over jullie methodes te horen en hebben geen recht op compensatie. Klopte de uitleg niet met jullie echte afspraak, dan is het onjuiste informatie, en de wedstrijdleider kan een arbitrale score toekennen als de tegenstanders erdoor benadeeld zijn. Volgens de spelregels gaat de wedstrijdleider uit van een foutieve uitleg, tenzij er bewijs is van het tegendeel, en de systeemkaart is meestal dat bewijs.

In het biedverloop hierboven hebben de tegenstanders geen recht op compensatie, want de kaart toont de transfer en Noord heeft hem beschreven. Hadden beide kaarten niets over 2♦ gezegd, of had één kaart natuurlijk vermeld, dan zou de wedstrijdleider zeer waarschijnlijk beslissen op onjuiste informatie. Een psych, een opzettelijke en grove misleiding over je hand, is toegestaan zolang partner niet meer reden heeft om hem te verwachten dan de tegenstanders. Een patroon van psychs waar partner rekening mee lijkt te houden, wordt een afspraak, en die heeft het paar niet bekendgemaakt.

1. 1.Begin met een gepubliceerde kaart, SAYC of een standaard 2 over 1, en spreek af hem te spelen zoals hij gedrukt is.
2. 2.Verander alleen wat jullie allebei aan tafel zeker zullen onthouden.
3. 3.Vul de kaart samen in, naast elkaar, en maak twee identieke exemplaren.
4. 4.Bespreek eerst de vijf onderwerpen die bij bijna elk spel voorkomen. Dat zijn de 1SA-range, de openingen op 2-niveau, de verdediging tegen hun 1SA, de uitkomsten en de signalen.
5. 5.Houd een aanvullend blad bij voor vervolgbiedingen die niet op de kaart passen. Laat het zien als tegenstanders erom vragen, maar houd de kaart zelf leesbaar.
6. 6.Kijk na elke zitting naar de spellen waarover jullie het oneens waren en werk de kaart nog dezelfde week bij.

Weet je niet welke conventies je als eerste moet toevoegen, dan zet het overzicht van bridgeconventies ze op volgorde van hoe vaak ze voorkomen, en het biedoverzicht zet een heel standaardsysteem op één pagina.

Elke bond publiceert zijn eigen lege kaart. De ACBL convention card is een gratis pdf van de ACBL, die ook een ingevulde Basic 2/1-kaart publiceert om te laten zien hoe een volledige kaart eruitziet. Bridgewinkels verkopen de kaart ook in geprinte blokken, samen met plastic houders die rechtop op tafel staan. De EBU publiceert de 20B met haar editors en bestanden voor systeemkaarten, en de WBF heeft haar sjablonen voor systeemkaarten in Word, Excel en pdf voor kampioenschappen. Je kunt elk van deze kaarten printen en met de hand invullen. Dat werkt, al wordt een handgeschreven kaart rommelig zodra je hem gaat aanpassen.

Online kun je bij Bridge Base Online een kaart maken met een eigen formulier of er een uploaden, en spelers op RealBridge delen elke ronde een link. Bij online wedstrijden van de EBU is een link naar je kaart verplicht bij elke tafelwissel.

Onze systeemkaart-editor vult de officiële modellen op het scherm in. Je kiest een sjabloon (ACBL, EBU 20B of WBF) en vult een formulier in waarvan de onderdelen vak voor vak de geprinte kaart volgen, terwijl een livevoorbeeld de echte kaart toont terwijl je typt. Klik je op een onderdeel van de kaart, dan spring je naar de velden ervan, kleursymbolen worden in kleur geprint en de kaart slaat zichzelf onderweg op. Afdrukken / PDF opent een printklare pagina in het formaat van de kaart zelf, US Letter voor de ACBL-kaart en A4 voor de andere, die je vanuit de browser print of als pdf bewaart.

Met een gratis account heb je één kaart. Met een betaald abonnement (Pro of Master) heb je er zoveel als je wilt, deel je een kaart per e-mail met je partner om te bekijken of te bewerken (bewerken vraagt aan beide kanten een betaald abonnement), bewaar je genummerde versies waarnaar je terug kunt gaan, en kun je een versie publiceren in Ontdekken met tags als 2/1 GF, Acol of Precision. Iedereen kan in Ontdekken zoeken op naam, sjabloon en tag, en als je ingelogd bent kun je een gepubliceerde kaart naar je eigen lijst kopiëren en er vervolgens een bewerkbare kopie van maken als basis voor je eigen kaart. Wil je de jouwe maken, open dan de systeemkaart-editor, kies het sjabloon dat je club gebruikt en begin met de overzichtsregel.