Sygnalizacja w obronie
Obrońcy mogą przekazywać sobie informacje, ale tylko kartami, które zagrywają. Gdy możesz oddać jakąś kartę bez straty, jej wysokość mówi partnerowi, czy lubisz kolor, ile masz w nim kart albo, gdy partner zaraz będzie przebijał, w który kolor ma do ciebie wrócić.
Marka: czy lubisz ten kolor?
Gdy partner wychodzi w kolor, a ty nie próbujesz wziąć lewy, blotka, którą dokładasz, jest sygnałem jakościowym: marką albo demarką. W zrzutkach naturalnych, których uczymy w tym kursie, wysoka karta zachęca (marka), czyli mówi, że lubisz kolor i chcesz, żeby partner grał go dalej. Niska karta zniechęca (demarka) i sugeruje zmianę koloru. Wysoka i niska znaczą tak wysoka lub tak niska, na jaką możesz sobie pozwolić, więc 9 czy 8 to karty wysokie, a 2 czy 3 niskie.
Zachęcasz, gdy masz w kolorze przydatny honor, na przykład damę, gdy partner wistuje asem z AK. W kontrakcie kolorowym możesz też zachęcić z dubla, grając najpierw wyższą kartę, bo partner może wtedy zagrać ten kolor trzeci raz, a ty przebijesz. Zniechęcasz z blotkami, gdy dalsze rundy nic ci nie dadzą.
Ilościówka i kilka słów o lawintalu
Gdy rozgrywający gra jakiś kolor, obrońcy często pokazują, ile mają w nim kart: to ilościówka. Z parzystą liczbą kart (dwie lub cztery) zagraj najpierw wyższą, potem niższą, a z nieparzystą (trzy lub pięć) najpierw niższą, potem wyższą. Partner dodaje twoją liczbę kart do kart, które widzi, i ustala długość rozgrywającego. Dzięki temu wie na przykład, ile razy przepuścić kolor, zanim weźmie asem, gdy dziadek ma długi kolor i nie ma innego dojścia.
Trzeci sygnał, lawintal, stosuje się, gdy partner zaraz będzie przebijał. Pomiń kolor atutowy i kolor, który partner przebija, a zostaną dwa kolory. Karta, którą wychodzisz do przebicia, prosi o powrót w jeden z nich: wysoka w wyższy z tych dwóch, niska w niższy, i w ten sposób pokazuje partnerowi, jak dojść do twojej ręki po drugą przebitkę.
Zobacz to w rozdaniu
Grasz jako E i bronisz przeciwko 4♠. Partner wistuje ♥A.
S otwiera 1♠, a N z 10 punktami i czterema atutami podnosi inwitująco do 3♠. S z 17 punktami licytuje końcówkę. Partner wistuje ♥A, najwyższą z AK.
Uczciwe sygnały i co dalej
Rozgrywający też widzi twoje sygnały i czasem czegoś się z nich dowiaduje. Partner bardziej potrzebuje tych informacji, a partner, który może ufać twoim blotkom, broni dużo lepiej. Sygnalizuj tylko kartami, które możesz oddać, nigdy kartą, która może wziąć lewę, i za każdym razem przekazuj prawdziwą informację. Twoje metody też nie są tajemnicą. Pary uzgadniają sygnały z góry i muszą je wyjaśnić przeciwnikom, gdy ci zapytają.
To koniec kursu. Umiesz już licytować, rozgrywać i bronić. Graj jak najwięcej: w klubie, ze znajomymi albo w internecie, i wracaj do lekcji, gdy jakieś rozdanie cię zaskoczy. Gdy zechcesz poznać więcej narzędzi licytacyjnych, poradnik o konwencjach brydżowych wymienia najczęstsze, a poradnik o sygnalizacji mówi więcej o kartach, którymi grają obrońcy.