Wist MUD

Każda z prostszych metod ma słaby punkt przy trzech blotkach.

• Wysoka z blotek (ósemka z 863) od razu mówi partnerowi, że nie masz honoru, ale dwie pierwsze karty, ósemka i szóstka, są takie same jak z dubla 86. Partner nie odróżni trzech kart od dwóch aż do trzeciego okrążenia, a to często za późno, na przykład gdy musi zdecydować, czy dać ci przebitkę.
• Niska z trzech blotek (trójka z 863) to ta sama karta, którą wistujesz z K63. Partner może założyć, że masz honor, którego nie masz, i zdecydować się kontynuować kolor albo wyjść spod honoru, żeby dać ci wyjście.

MUD to kompromis. Środkowa karta jest zwykle wyższa niż karta, którą wistuje się spod honoru, a druga karta idzie w górę, czego z dubla nigdy się nie robi. Do czasu drugiej karty partner może jeszcze odczytywać wist jako czwartą najlepszą albo wyższą z dubla.

W pierwszej lewie partner widzi średnią kartę i musi brać pod uwagę kilka kombinacji. Może to być wyższa karta z dubla, środkowa z trzech blotek albo singiel. Drugie okrążenie to rozstrzyga.

1. 1.Jeśli druga karta jest wyższa od pierwszej (6, potem 8), wist był z trzech blotek. Z dubla nigdy nie idzie się w górę. Jedyna inna kombinacja, przy której druga karta może być wyższa, to wist czwartą najlepszą z dłuższego koloru z honorem, a blotki, które widzi partner, często to wykluczają.
2. 2.Jeśli druga karta jest niższa od pierwszej (8, potem 6), wist był z dubla albo z dłuższego koloru, a pierwsza karta była czwartą najlepszą.
3. 3.Jeśli w drugim okrążeniu nie dokładasz do koloru, wist był z singla.

Wiedza partnera o długości koloru wpływa potem na resztę obrony. Pokazuje, ile lew może dać ten kolor, czy rozgrywający ma przegrywającą do przebicia i które honory partnera można bezpiecznie ściągnąć. Twoje późniejsze zrzutki wychodzą od tego punktu.

MUD ma największe znaczenie przeciwko kontraktom kolorowym, gdzie wisty z trzech blotek są częste, a dokładna długość mówi partnerowi, czy szykuje się przebitka. Jeśli partner ma asa i widzi, że w drugim okrążeniu idziesz w górę, może policzyć długość rozgrywającego i wie, czy trzecie okrążenie weźmie lewę, czy zostanie przebite.

Przeciwko bez atu rzadko wistuje się z trzech blotek, chyba że przeciwnicy zalicytowali wszystko inne. W kolorze licytowanym przez partnera większość par stosuje osobną zasadę: niską z trzech blotek, gdy kolor partnera nie był przez ciebie podniesiony, a wysoką po podniesieniu. Wiele par dla prostoty gra MUD także przeciwko bez atu. Inne wolą wtedy wysoką z blotek, bo partner zwykle bardziej potrzebuje od razu wiedzieć, że nie masz honoru, niż odróżnić dwie karty od trzech. Oba wybory są rozsądne, o ile obaj partnerzy wiedzą, który obowiązuje.

MUD nie zmienia prawa jedenastu, ale oznacza, że partner nie powinien stosować go do każdej blotki. Środkowa z trzech blotek nie jest czwartą najlepszą, a potraktowanie jej tak daje złą liczbę wysokich kart rozgrywającego.

Z trzech blotek wistuje się zwykle na jeden z trzech sposobów.

• Wysoka z blotek: wist najwyższą kartą. Jest jasna co do honorów, ale nie co do długości, i jest popularna przeciwko bez atu.
• Niska z trzech blotek: wist najniższą kartą. Traktuje każdą kombinację z trzech kart tak samo, ale partner nie odróżni jej od wistu spod honoru.
• MUD: wist środkową kartą, potem w górę. Partner wie w drugim okrążeniu, że były to trzy blotki, i jest popularny przeciwko kontraktom kolorowym.

Z czterech blotek większość par wistuje drugą od góry (szóstką z 8632), co też zaprzecza honorowi. To osobne uzgodnienie, niezależne od MUD. Pełny zestaw standardowych wistów znajdziesz w poradniku o wistach.

• Pierwsza lewa jest niejednoznaczna. Partner widzi szóstkę i nie odróżni jeszcze 63 od 863. Jeśli partner musi zdecydować w pierwszej lewie, na przykład czy wziąć lewę i odwrócić w ten kolor pod przebitkę, odpowiedź może przyjść za późno.
• Kolor może już nie zostać zagrany. Jeśli rozgrywający nie zagra tego koloru, partner nie zobaczy drugiej karty i nie pozna długości.
• Środkowa karta może wyglądać jak wyższa z dubla. Siódemka z 972 to wysoka blotka, a partner, który zapomni o uzgodnieniu, może uznać, że masz dubla, i spróbować dać ci przebitkę.
• Rozgrywający też to odczytuje. Twoje uzgodnienia wistowe muszą być jawne, a rozgrywający może z nich korzystać przy liczeniu rozdania, jak przy każdej metodzie wistów.
• Zapomnienie o pójściu w górę dużo kosztuje. Jeśli zawistujesz szóstką z 863, a potem dołożysz trójkę, partner odczyta dubla i do końca rozdania będzie źle liczył kolor.

Wybór koloru i karty możesz ćwiczyć w Trenerze wistów, który pokazuje, ile kosztuje każdy wist w tysiącach rozdań.