Prawo siedmiu

Przepuszczanie pozbawia partnera wistującego kart w tym kolorze, tak żeby ten obrońca, gdy później weźmie lewę, nie miał już czym wrócić do długiej ręki. Forty wistującego zostają wtedy bez dojścia, które pozwoliłoby je ściągnąć.

Gdy masz w obu rękach pięć kart, obrońcy mają osiem, więc przy wiście z piątki partner wistującego ma trzy. Przepuść dwa razy, a temu obrońcy zostanie jedna karta, która spadnie pod twojego asa w trzecim okrążeniu. Gdy masz sześć kart, partner ma dwie, więc wystarczy przepuścić raz. Każdy wiersz tabeli działa tak samo. Siedem minus liczba twoich kart to liczba przepuszczeń, po których partner wistującego z piątki nie ma już nic w tym kolorze, gdy bierzesz lewę.

Piątka to rozsądne założenie. Gdy brakuje ośmiu kart, podział 5-3 jest najczęstszy, zanim cokolwiek wiadomo (około 47 procent przypadków), a gracz, który wistuje w kolor przeciwko bez atu, zwykle ma w nim długość. Założenie może się mylić w obie strony i czasem wist albo licytacja to pokazują.

Najpierw policz lewy. Masz z góry ♠A, dwie lewy kierowe i trzy treflowe, razem sześć. Kara dadzą cztery kolejne, gdy ♦A zniknie, co daje dziesięć, ale żeby je wyrobić, musisz raz oddać wyjście. Niebezpieczeństwo polega na tym, że obrońcy wezmą ♦A, a potem tyle pików, żeby cię obłożyć.

W swojej ręce i w dziadku masz razem pięć pików, więc prawo siedmiu każe przepuścić dwa razy. Pozwól, żeby dama gracza E wzięła pierwszą lewę. E odwraca ♠9, ty znów dokładasz blotkę, a W bierze dziesiątką albo waletem. Gracz W wychodzi w pika trzeci raz, E dokłada ósemkę i dopiero teraz bierzesz asem. E nie ma już pików.

Teraz wybij ♦A. E bierze lewę i nie ma pika, żeby odwrócić, a dwa pozostałe piki gracza W nigdy nie wezmą lewy. Bierzesz dziesięć lew.

Jeśli weźmiesz asem w pierwszej lewie, E ma jeszcze dwa piki. E bierze ♦A, odwraca w pika, a W ściąga cztery lewy pikowe. Jedno karo i cztery piki to pięć lew obrońców i 3BA bez jednej.

Traktuj prawo jako punkt wyjścia do liczenia. Wielu doświadczonych graczy na nim nie polega i w każdym rozdaniu wylicza liczbę przepuszczeń z licytacji i wistu. Oto typowe sytuacje, w których liczenie daje złą odpowiedź.

• Wist pokazuje podział 4-4. Dwójka jako czwarta najlepsza oznacza, że wistujący ma dokładnie cztery karty, więc przy pięciu w twoich rękach kolor dzieli się 4-4. Żadnego z obrońców nie da się pozbawić kart w tym kolorze przed drugim, obrońcy mogą w nim wziąć najwyżej trzy lewy, a przepuszczanie daje im głównie szansę na zmianę koloru.
• Licytacja pokazuje szóstkę. Jeśli E otworzył słabe dwa w tym kolorze, a W w niego wistuje, przy pięciu kartach w twoich rękach W ma tylko dwie. Jedno przepuszczenie pozbawia W kart w tym kolorze i to wystarczy, gdy lewę, którą musisz oddać, może wziąć W.
• Masz dziewięć lew bez oddawania wyjścia. Weź je. Przepuszczanie, które daje obrońcom czas na znalezienie zmiany koloru, może tylko zaszkodzić.
• Zmiana koloru jest groźniejsza niż kolor zawistowany. Jeśli obrońcy mogą tanio wziąć lewę i przejść na kolor, w którym nie masz żadnego zatrzymania, przepuszczanie daje im tempo. Policz oba zagrożenia, zanim przepuścisz.
• Brakujący honor ma wistujący. Gdy lewę, którą musisz oddać, może wziąć tylko ręka z długim kolorem, przepuszczanie nie przeszkodzi temu obrońcy ściągnąć koloru i możesz potrzebować innej linii.
• Masz dwa zatrzymania. Prawo powstało z myślą o jednym zatrzymaniu. Z asem i królem pomyśl, co dałoby przepuszczenie, zamiast liczyć do siedmiu.

Manewr z Bath to przepuszczenie z AWx, gdy wistem jest król. Rozgrywający dokłada blotkę, a jeśli W kontynuuje ten kolor, walet bierze lewę. Gracz W musi zmienić kolor albo dać ci lewę. To przepuszczenie dla pozycji, a nie dla przerwania komunikacji, i prawo siedmiu go nie liczy.

W kontrakcie kolorowym ten sam pomysł pojawia się rzadziej, bo atuty nie pozwalają zgrać długiego koloru. Czasem nadal warto raz przepuścić kolor przeciwników, żeby obrońca, który weźmie lewę na twoim impasie, nie mógł dojść do partnera. Prawo siedmiu to reguła dla bez atu. Przepuszczanie działa podobnie jak bezpieczna rozgrywka: oddajesz wcześnie lewę, żeby zabezpieczyć się przed rozkładem, który by cię pokonał.

Obrońcy mają własną regułę liczenia. Trzecia ręka odczytuje wist czwartą najlepszą za pomocą prawa jedenastu, które często pokazuje, ile kart wyższych od zawistowanej ma rozgrywający. Ich odpowiedzią na przepuszczanie jest dojście do długiej ręki i dlatego wist w długi kolor przeciwko bez atu jest najbardziej kuszący, gdy wistujący ma też asa lub króla w innym kolorze.

• Liczenie jednej ręki. Prawo bierze pod uwagę karty w obu rękach rozgrywającego. Axx naprzeciw xx to pięć, a nie trzy.
• Odruchowe przepuszczanie z dwoma zatrzymaniami. Prawo zakłada jedno zatrzymanie. Z asem i królem zastanów się, co chcesz osiągnąć, zanim przepuścisz.
• Przepuszczanie, gdy dojście ma niewłaściwy obrońca. Jeśli kartę, którą musisz wybić, ma ręka z długim kolorem, przepuszczanie nie przerywa komunikacji obrońców.
• Zapominanie o zmianie koloru. Każde przepuszczone okrążenie to lewa, w której obrońcy mogą przyjrzeć się dziadkowi i zagrać coś groźniejszego.
• Stosowanie prawa w kontrakcie kolorowym. W kontrakcie atutowym długi kolor przeciwników zatrzymuje zwykle przebitka, a liczenie niewiele ci mówi.