Dwang

Elke enkelvoudige dwang heeft vier dingen nodig, die veel docenten samenvatten met het Engelse woord BLUE.

• Busy (bezet). Eén tegenspeler moet als enige beide dreigkleuren bewaken. Kan zijn partner een ervan ook bewaken, dan verdelen de tegenspelers het werk en mislukt de enkelvoudige dwang.
• Loser count (het aantal verliezers). De leider moet alle resterende slagen op één na kunnen winnen. Zijn er nog twee verliezers, dan heeft de tegenspeler een kaart over om af te gooien en komt hij nooit in dwang.
• Upper hand (de hand erachter). Minstens één dreigkaart moet zitten in de hand die na de tegenspeler speelt die je in dwang wilt brengen, dus links van die tegenspeler. In het eindspel hierboven zit de ♠7 van Noord links van West.
• Entries (entrees). Je moet de dreigkaart kunnen bereiken die na de afgooi hoog is geworden. De ♥4 van Noord is de brug naar de ♥A-V van Zuid.

Een dreigkaart is een kaart die alleen een slag maakt als de tegenspeler zijn dekking opgeeft. Eén losse kaart, zoals de ♠7 van Noord, is een dreiging van één kaart. Een dreiging met een eigen entree erbij, zoals de ♥A-V, is een dreiging van twee kaarten, en de nuttigste soort.

De voorwaarde over het aantal verliezers is de voorwaarde die leiders het vaakst over het hoofd zien. Stel dat je twaalf slagen nodig hebt en elf winnende kaarten hebt. Er ontbreken twee slagen aan het totaal: de slag die je nodig hebt en een slag die je hoe dan ook moet verliezen. Zolang je die tweede slag niet hebt afgegeven, hebben de tegenspelers een kaart over en kunnen ze zonder schade afgooien. Het aantal verliesslagen corrigeren betekent de slag die je kunt missen vroeg afgeven, meestal door een slag te duiken. Het eindspel met de dwang komt dan met precies één verliezer.

Het eenvoudigste moment om dat te doen is de eerste slag. Komen de tegenspelers uit in een kleur waarin je toch al een verliezer hebt, duik dan. Je houdt de controle over het spel en haalt in één keer de vrije kaart van de tegenspelers weg.

Positionele en automatische dwang

Bij positionele dwang werkt de dwang alleen tegen de tegenspeler die vóór de hand met de dreigkaarten afgooit. Zitten beide dreigkaarten in Noord, dan kan West in dwang komen, maar Oost niet, omdat Noord vóór Oost moet afgooien. Bij automatische dwang heeft de hand tegenover de dwangkaart een vrije kaart om op de dwangkaart af te gooien. Die hand hoeft nooit een dreigkaart op te geven, dus de dwang werkt tegen beide tegenspelers. In het eindspel hierboven is de ♥6 van Zuid die vrije kaart.

De Vienna coup

Soms wordt een dreigkaart geblokkeerd door je eigen hoge kaart. De Vienna coup is die hoge kaart vroeg incasseren, en daarmee bewust een winnende kaart voor een tegenspeler vrijmaken, om de dreigkaart in de juiste hand te krijgen en de entrees te laten werken. De tegenspeler heeft nu een winnende kaart, maar moet die houden om je dreigkaart te stoppen, dus is het nog een kaart die hij niet kan missen om iets anders te bewaken.

De leider telt elf vaste slagen en twee verliezers. De twaalfde slag moet van West komen, die vier schoppen heeft (als dekking tegen de vierde schoppen van de dummy) en de ♥H (als dekking tegen de ♥V van Zuid). Van de vier BLUE-voorwaarden klopt alleen het aantal verliezers nog niet.

1. 1.Duik de ♦V in de eerste slag. Daarmee corrigeer je het aantal verliesslagen. Er zijn nog twaalf slagen, de leider heeft elf winnende kaarten en heeft ze alle twaalf nodig, dus er ontbreekt precies één slag.
2. 2.Neem de doorgespeelde ♦B met de ♦H van de dummy.
3. 3.Speel de ♠3 naar de ♠V, incasseer het ♦A (de dummy gooit de ♥2 af en houdt de ♥4 als verbinding met de hand), en speel dan de ♠5 naar het ♠A en incasseer de ♠H. West heeft nog de ♠B.
4. 4.Draai de klaveren af. Zuid gooit de ♥5 en daarna de ♥6 af. Op de laatste klaveren heeft West de ♠B en de ♥H-7, en moet hij een van die kaarten afgooien.

Gooit West de ♠B af, dan is de ♠7 van de dummy hoog. Gooit West een harten af, dan valt de heer onder het ♥A, dus de leider heeft hoe dan ook twaalf slagen. De leider kan ook de eerste slag nemen en later een slag afgeven, maar wordt er niet eerst een slag verloren, dan heeft West een kaart over om af te gooien en mislukt de dwang.

• Het aantal verliesslagen niet corrigeren. Laat je twee verliezers over, dan heeft de tegenspeler altijd een kaart over om af te gooien.
• De dreigkleuren te vroeg incasseren. Bewaar de dreigkaarten tot het eind en incasseer eerst de vrije winnende kaarten in andere kleuren.
• De verbindingskaart afgooien. Het kleintje waarmee je de dreiging van twee kaarten bereikt, zoals de ♥4 hierboven, is de kaart in de dummy die je het minst kunt missen.
• Eerst een mislukkende snit nemen. Mislukt de snit, dan doorbreken de tegenspelers de dwang vaak. Speel op de dwang en neem de snit alleen als die dan nog nodig is.
• Alleen op je eigen kaarten letten. Let op wat de tegenspeler afgooit. Is de ♠B weg, dan is de ♠7 hoog; zo niet, speel dan op de harten.

Dwang is vaak de laatste kans na een snit of een gunstig zitsel, en de voorbereiding is dezelfde als bij de ingooi: in beide gevallen haal je de veilige kaarten van de tegenspelers weg. Speel je tegen, dan bepalen partners met goede signalen wie welke kleur bewaakt. Om de ideeën te testen doe je de quiz van honderd vragen.