Liczenie punktów
Punkty honorowe mierzą, jak dobra jest ręka. Liczysz asy, króle, damy i walety, każdy wart określoną liczbę punktów, i sumujesz je przed licytacją. Partnerzy na podstawie łącznej liczby punktów decydują, jak wysoko licytować, a układ ręki, na przykład długi kolor, dodaje jej wartości.
Liczenie punktów honorowych
Punkty dają tylko cztery najstarsze karty każdego koloru, a dziesiątki i niższe karty nie liczą się wcale. Dodaj punkty wszystkich figur w ręce, a otrzymasz jej punkty honorowe, w skrócie PC.
Licz kolor po kolorze, od lewej do prawej, żeby nie pominąć żadnej karty. Ta skala jest przybliżona, bo as zwykle sam bierze lewę, a walet rzadko, ale jest szybka i przy większości rąk, jakie spotkasz, wystarczająco dobrze prowadzi licytację.
Czterdzieści punktów w talii
Każdy kolor ma 10 punktów, więc cała talia ma 40. Przy równym podziale to 10 na każdego gracza. Ręka z 10 punktami jest przeciętna, ręka z 15 jest dobra, a ręka z 20 lub więcej zdarza się rzadko i jest bardzo silna.
Ponieważ suma jest stała, twoje własne punkty mówią coś o pozostałych trzech rękach. Jeśli masz 16, pozostali gracze dzielą między siebie resztę, czyli 24, więc partner ma prawdopodobnie około 8. W miarę jak licytacja trwa, a gracze opisują swoje ręce, te przypuszczenia stają się dużo dokładniejsze.
Rękę mającą około 12-13 punktów lub więcej nazywamy ręką otwarciową. Zwykle jest dość silna, żeby zgłosić pierwszą odzywkę w licytacji, czyli otworzyć licytację. Ręce z mniejszą liczbą punktów zwykle na początku pasują, a wyjątki pokażą dalsze lekcje licytacji.
Ile punktów potrzebuje para?
Lewy pochodzą głównie z wysokich kart, więc punkty, które masz razem z partnerem, dobrze wskazują, ile lew może wziąć twoja strona. Brydż nagradza stronę, która wysoko licytuje i realizuje kontrakt, dużymi premiami, które poznasz w następnej lekcji. Tabela poniżej pokazuje sumy, przy których te premiowane kontrakty są zwykle możliwe.
| Punkty razem | Do czego zwykle może dążyć twoja strona |
|---|---|
| Około 20-24 | Kontrakt na niskiej wysokości |
| Około 25-26 | Końcówka w bez atu albo w kolorze starszym. Końcówka w kolorze młodszym, jedenaście lew, wymaga zwykle około 29 |
| Około 33 | Szlemik: 12 z 13 lew |
| Około 37 | Szlem: wszystkie 13 lew |
Te sumy są tylko przybliżone. Strona z 25 punktami i długim kolorem może wziąć więcej lew niż strona z 27 punktami rozproszonymi po wszystkich kolorach. Mimo to liczby wyjaśniają, dlaczego tak dużą część licytacji poświęca się na sprawdzenie, czy obie ręce mają razem 25 albo 33 punkty.
Pierwsze spojrzenie na układ
Poza punktami liczy się też układ ręki, czyli to, ile kart ma ona w każdym kolorze. Długi kolor jest wart więcej, niż sugerują jego figury. Gdy przeciwnicy nie mają już kart tego koloru ani atutów do przebicia, jego blotki stają się fortami, więc piątka czy szóstka może wziąć lewę tak samo jak as. Wielu graczy dolicza po punkcie za każdą kartę powyżej czwartej w długim kolorze, żeby to uwzględnić.
Układ zapisuje się czterema liczbami, długościami kolorów od najdłuższego do najkrótszego, na przykład 5-4-3-1. Ręka bez renonsu, bez singla (koloru z jedną kartą) i z najwyżej jednym dublem (kolorem z dwiema kartami) jest zrównoważona. Są trzy układy zrównoważone: 4-3-3-3, 4-4-3-2 i 5-3-3-2. Ręce zrównoważone pasują zwykle do gry bez atu. Ręce z długim i krótkim kolorem zwykle wolą kolor atutowy, żeby długi kolor można było wyrobić, a w krótkim przebijać.
Rachunek, który robisz za każdym razem
Weź karty do ręki, uporządkuj je i policz punkty honorowe. Potem spójrz na układ. Zauważ długi kolor i sprawdź, czy ręka jest zrównoważona. Te dwie rzeczy, liczba i układ, opiszesz partnerowi w licytacji, a suma obu rąk powie twojej stronie, jak wysoko celować.
Więcej o ocenie ręki znajdziesz w poradniku ocena siły ręki, a o szansach na określoną liczbę punktów w poradniku punkty honorowe.
